അവന്റെ വിരലുകൾ ഒരു ഫോട്ടോ ഫ്രെയിമിന്റെ അരികിൽ നിന്നു -അത് അവളുടെ മകളുടെ വിവാഹ ഫോട്ടോയാണ്, ഒരു മനോഹരമായ ചുവന്ന ലെഹങ്ക ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ ഒരു രാജകുമാരിയെപ്പോലെയാണ്. അവളുടെ വലതുവശത്ത് അവളുടെ ഭർത്താവ് നിൽക്കുന്നു ഒരു പച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ച സുന്ദരനായ ഒരു മനുഷ്യൻ. ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള അവ്യക്തമായ സാമ്യം സമീർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു-അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ കണ്ണുകൾ, അവളുടെ മങ്ങിയ പുഞ്ചിരി.
നസീമയുടെ ശബ്ദം അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ നിന്ന് ശ്രെധ തിരിച്ചു..
“ഫോട്ടോസൊക്കെ കണ്ടു കഴിഞ്ഞോ ??” അവളുടെ സ്വരം സാധാരണമാണ്
നസീമ നല്ലപോലെ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു-അതൊരു ഊഷ്മളമായ പുഞ്ചിരിയാണ്, പക്ഷേ അവൾ അടുത്തേക്ക് ചായുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ സങ്കടമുള്ളതായി അവന് തോന്നി…
സമീർ ചോദിച്ചു…ഇവരൊക്കെ എവിടെയാ അപ്പൊ??
നസീമ: “ഇക്ക ഗള്ഫിലാടാ..ബിസിനസ് ഒക്കെ ആയിട്ട് ആൾ മിക്യപ്പോഴും അവിടെ തന്നെ ആയിരിക്കും.. എന്റെ മകളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു. അവർ ഒരുമിച്ചു യൂറോപ്പിലാണ്..മകനും അതെ..അവിടെ പഠിക്കുന്നു… “അവർക്ക് പറ്റുമ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വരും,ചിലപ്പോ ഒക്കെ …,പക്ഷെ എല്ലാവരും തിരക്കിലാണ്..”
കഥയിൽ കൂടുതൽ കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്ന തോന്നൽ സമീറിന് മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.., പക്ഷേ അവൻ തുറിച്ചുനോക്കുന്നില്ല-പകരം, അവൻ അവൾ തന്ന പാസ്റ്ററി രുചിച്ചു നോക്കി അവളുടെ അടുത്തായി പറഞ്ഞു..
സമീർ (പുഞ്ചിരിയോടെ) “ഇത് കൊള്ളാമല്ലോ..”
നസീമ അവളുടെ കയ്യിലിരുന്ന കാപ്പി കുടിച്ചിട്ട് അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു…
