ഞാൻ വേഗം gate ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.
അതേസമയം room നുള്ളിൽ bathroom ലേക്ക് കയറാൻ നിന്ന അലീനക്ക് പുറത്തുനിന്ന് ചെറിയ footsteps ന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.
അവർ പെട്ടെന്ന് നിന്നു.
ഒരു നിമിഷം അവർ ശ്രദ്ധിച്ച് കേട്ടു.
പിന്നെ പുറത്തിറങ്ങി ടവൽ ബെഡിലേക് ഇട്ടിട്ട് windows ന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
Window curtain ചെറുതായി മാറ്റി പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ… compound gate കടന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്ന ഒരാളെ അവർ കണ്ടു.
Street light ന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ആ മുഖം ഒരു നിമിഷം വ്യക്തമായി കണ്ടു.
“അത്… ആ delivery boy സാഹിൽ അല്ലേ?”
Aleena യുടെ മുഖത്ത് confusion നിറഞ്ഞു.
“ഇവൻ ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു…?”
അവരുടെ മനസ്സിൽ പെട്ടെന്ന് നേരെത്തെ നടന്ന എല്ലാം connect ആകാൻ തുടങ്ങി.
മരിയയുടെ nervousness… കഴിക്കാതെ വെച്ച food… room ലെ ചുളുങ്ങിയ bedsheet…
Aleena വീണ്ടും gate ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി. അപ്പോഴേക്കും അവൻ പോയിരിന്നു.
അവൾ കുറച്ച് നേരം tension അടിച്ച് നിശ്ശബ്ദമായി ഇരുന്നു പോയി.
“ഈശ്വരാ… ഇവൾ അവനെ വീട്ടിൽ കയറ്റിയെന്നാ തോന്നുന്നത്…”
അലീനയുടെ മനസ്സിൽ ആ ചിന്ത വീണ്ടും വീണ്ടും വന്നു.
“ഞാൻ ഒന്ന് അരമണിക്കൂറിലേക്ക് മാറിയതേ ഉള്ളൂ… ഇത്ര പെട്ടെന്ന്…”
അവർക്ക് മരിയയോട് ദേഷ്യവും പേടിയും ഒരുമിച്ച് തോന്നി.
“വിളഞ്ഞ വിത്ത്… എന്റെ അല്ലേ മോള…”
ആ ചിന്തയോടൊപ്പം പഴയ ഓർമ്മകൾ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.
യൗവനത്തിൽ താനും ഇങ്ങനെയായിരുന്നു. വീട്ടുകാർ strict ആയിരുന്നെങ്കിലും… കണ്ണുകളും മനസ്സും പലപ്പോഴും നിയന്ത്രണം വിട്ടിരുന്നു.
