ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 5🍃[പട്ടം] 159

 

സാറയുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ മുഖത്തിൽ നിശ്ചലമായി.

ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ ഹൃദയം അസാധാരണമായി മിടിച്ചു.

 

അവൻ അവളോട് ഒന്നുകൂടെ അടുത്തിരുന്നു.

അവനും..

അവളും..

ആ നിമിഷം നീണ്ടുനിൽക്കട്ടെ എന്ന് മാത്രമാണ് ആഗ്രഹിച്ചത്.

സാറയുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ

വളരെ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വീണ്ടും വിരിഞ്ഞു.

“നീ വളരെ shy ആണ്…”

അവൾ പറഞ്ഞു.

 

 

ഫിലിപ്പ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

 

സാറയുടെ കണ്ണുകൾ അവനെ നോക്കി..

പിന്നെ അവൾ നോട്ടം താഴ്ത്തി.

പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു,

“അത് നിന്നോട് മാത്രമാകാം.”

 

ആ നിമിഷം ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ

പ്രണയം എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമായി രൂപംകൊള്ളുകയായിരുന്നു.

 

കുറച്ചു നേരം കൂടി അവർ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. വലിയ സംഭാഷണങ്ങളൊന്നുമില്ല. ചെറിയ വാക്കുകൾ, ചെറിയ ചിരികൾ.

ഒരാളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മറ്റെയാൾ ശാന്തമാകുന്ന ആ അപൂർവ്വമായ അടുപ്പം മാത്രം. രാത്രി കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ

സാറ എഴുന്നേറ്റു.

“പോവല്ലേ!?”

അവൾ ചോദിച്ചു.

 

 

ഫിലിപ്പും എഴുന്നേറ്റു.

 

തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ രണ്ടുപേരും പതുക്കെ നടന്നു. ഇപ്പോൾ അവരുടെ ഇടയിൽ മുൻപുണ്ടായിരുന്ന സംശയങ്ങളോ അപരിചിതത്വമോ ഇല്ലായിരുന്നു.

പകരം ഒരു പുതിയ രഹസ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവർ രണ്ടുപേർക്കും മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു അനുഭൂതി, ചൂടുള്ള, പറയാതെ സൂക്ഷിക്കേണ്ട

ഒരു രഹസ്യം.

 

 

വീടിന്റെ അരികിലെത്തിയപ്പോൾ സാറ നിന്നു.

“ഗുഡ് നൈറ്റ്‌”

അവൾ പറഞ്ഞു.

 

ഫിലിപ്പ് അവളെ നോക്കി.