ഓരോ ദിവസവും അവൾ അവന്റെ സന്ദേശങ്ങൾക്കായി കാത്തിരുന്നു. അർജുൻ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്ന തീയതി ഉറപ്പിച്ചതോടെ സന്ധ്യയുടെ ഉള്ളിൽ പരിഭ്രമം ഉടലെടുത്തു. ഫോണിലൂടെയുള്ള ആ രാത്രിയിലെ ‘സിന്ധുകുട്ടി’ വിളികളും ആയിരം ഉമ്മകളും അവളെ അത്രമേൽ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. എങ്കിലും, അവൻ നേരിട്ട് മുന്നിലെത്തുമ്പോൾ നിയന്ത്രണങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകുമോ എന്ന ഭയം അവളിലുണ്ടായി. അവൾ തന്റെ കർക്കശമായ മാതൃഭാവം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അന്ന് രാത്രി സന്ധ്യ അവന് ഒരു ദീർഘമായ സന്ദേശം അയച്ചു:
“അർജുൻ, നീ വരുന്നത് എനിക്ക് സന്തോഷമാണ്. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ പറയുകയാണ്. ഫോണിലൂടെ നമ്മൾ സംസാരിച്ചതുപോലെയോ പെരുമാറിയതുപോലെയോ നേരിട്ട് ഉണ്ടാകരുത്. നീ എന്റെ മകനാണ്, ആ പരിധി ലംഘിക്കരുത്. അനാവശ്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യമോ പാടില്ല. മനസ്സിലായല്ലോ?” അർജുന്റെ മറുപടി ഉടനെ വന്നു. അതിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
“അമ്മ എന്തിനാ ഇത്ര പേടിക്കുന്നത്? എന്റെ സംരക്ഷകയും ലോകവുമായ അമ്മയെ കാണാനാണ് ഞാൻ വരുന്നത്. പക്ഷേ ഈ മാറ്റങ്ങൾ എനിക്ക് നേരിട്ട് കാണണം. പഴയതുപോലെ നൈറ്റിയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടരുത്. ഞാൻ കൊണ്ടുവരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ അമ്മ ധരിക്കണം. ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് കാണുമ്പോൾ തീരുമാനിക്കാം.
😉” അവന്റെ ആത്മവിശ്വാസം സന്ധ്യയെ കൂടുതൽ ആശങ്കയിലാക്കി. അവൻ തന്റെ മകനാണോ അതോ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ വരുന്ന പുരുഷനാണോ എന്ന് അവൾക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എങ്കിലും, തന്നെ പുകഴ്ത്തുന്ന ആ ആൺകുട്ടി വരുന്നു എന്ന വാർത്ത അവളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തി.
