ഗീതാഗോവിന്ദം 7 [കാളിയൻ] 487

“അന്ന് നമ്മൾ കുടിച്ച മുലപ്പാലുണ്ടാരുന്നേലെ ഇന്ന് രാവിലെ ഈ വീട്ടിലെ എല്ലാവർക്കും ചായ ഇടാമായിരുന്നു. ” ഗോവിന്ദ് മെല്ലെ അവളുടെ കാതിനരികിൽ വന്ന് പറഞ്ഞു.

“ച്ഛീ…. വൃത്തികേട് പറഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ ഗോവിന്ദേട്ടാ …”

“എന്തേയ് ശരിയല്ലേ ….എൻ്റെ ചുന്ദരീടെ അമൃത് കുടിക്കാനും വേണം ഒരു ഭാഗ്യം ”

“ഇടി തരും ഞാൻ? നോക്ക്യോ …! ”

“ഓഹോ ചൂരലെടുക്കണോ ഗീതു …? ”

“അയ്യോ..” ശ്ശൊ ചൂരലെന്ന് കേട്ടതേ എന്റെ വാ പിളർന്ന് പോയി. എന്റെ കാര്യം കഷ്ടവാ. ഒന്നും നിയന്ത്രിക്കാനൊക്കൂല. പറഞ്ഞാൽ കേക്കാത്ത മുല തമ്മിൽത്തല്ലുന്ന ചന്തി.. യ്യൊ ശ്യേ …. ഗീതു നീ ഓവറാണേ….മനസ്സ് കലുഷിതമായി. എന്തായാലും ഇപ്പൊ ദേ വായ പോലും പറഞ്ഞാ കേക്കൂല. ഏട്ടൻ നിസ്സാരമെന്തെലും പറഞ്ഞാൽ പോലും വാ പിളർന്ന് നാക്കു മൊലിപ്പിച്ചൊരു നിപ്പാ. ഇത് കാണുന്നതും ഈ ദുഷ്ടന് ഭ്രാന്തും പിടിക്കും. യ്യൊ ഇനീപ്പൊ എന്താവൊ എന്നെ ചെയ്യാ….?

“ചൂരലെന്ന് കേട്ടതും വാപിളർന്ന് ഭാവമങ്ങ് മാറിയല്ലോടി പെണ്ണേ ….? ”

“മ് മ് …. ” ഞാൻ പേടിച്ച് പെട്ടെന്ന് നിഷേധാർത്ഥത്തിൽ തലകുലുക്കി വാ പൊത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ശ്രമകരമാണ് കാരണം കള്ളൻ ചൂരല് വച്ച് എന്നെ ചെയ്തതൊന്നും എന്റെ ശരീരത്തിന് മറക്കാനൊക്കൂലല്ലോ. അന്നാണ് എന്റെ മുലയ്ക്ക് ഇത്രേം ഭാരം ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നത്. അത്രയ്ക്ക് കഴപ്പും തരിപ്പുമാണ് ഓരോ അടിക്കും മുലയിൽ നിറഞ്ഞത്. ഓർക്കുമ്പൊ തന്നെ കനക്കുന്ന്.

“എന്ത് കൂകൂ… രണ്ട് പെടയ്ക്കുമ്പോ വന്നോളും പാല് സിർ ന്ന് ….. ”

“ഇവ്ട ച്ചോ……… ” ശ്ശൊ എത്ര തടഞ്ഞിട്ടും ആ ചോദ്യം വായിൽ നിന്ന് വീണ് പോയി. അമ്മാതിരി സുഖമല്ലേ ദുഷ്ടൻ തരുന്നത്. ഒരോന്ന് ചെയ്ത് ചെയ്ത് ചീത്തയാവുന്നത് ഞാനാ. എന്ത് പാവോയിരുന്ന് ഞാൻ ഇപ്പൊ ചിന്തിക്കണത് തന്നെ അശ്ശീലാ… നാണമില്ലാതെ ചോദിച്ച കണ്ടില്ലേ ഇവിടെ വെച്ചോ എന്ന്. മണ്ടി?