മാധവൻ നായർ ജീപ്പിന്റെ കീ എടുത്ത് പുറപ്പെടാൻ ആഞ്ഞതും രവി അയാളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് തടഞ്ഞു. രവിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വശ്യമായ ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു.
”എടാ മാധവാ, നീ എങ്ങോട്ടാ ഈ ജീപ്പും കൊണ്ട് പാായുന്നത്? അതിന്റെ ഒന്നും ഒരു ആവശ്യവുമില്ലെടാ. ഇത് തൊട്ടടുത്ത വീടല്ലേ. നമ്മൾ അങ്ങോട്ട് പോകുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് അവരെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്കുന്നതാണ്.
ഇവിടെയാകുമ്പോൾ നമുക്ക് നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് കളിക്കാം. ആ വെടികൾ കളിക്കിടെ എത്ര ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചാലും കൂവിവിളിച്ചാലും പുറത്താരും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല. നമ്മുടെ പട്ടാളക്കളി ഇവിടെ വെച്ച് തന്നെയാകാം,” രവി പറഞ്ഞു.
മാധവന് അത് കേട്ടപ്പോൾ കാര്യം ശരിയാണെന്ന് തോന്നി. “അത് നീ പറഞ്ഞത് കറക്റ്റാ രവി… ഇവിടെയാകുമ്പോൾ ആരും ചോദിക്കാനും വരാനും ഇല്ല. നീ വേഗം ആ പൂറികളെ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറ,” മാധവൻ തന്റെ മുണ്ടിൽ തടഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കുണ്ണ ഒന്നുകൂടി അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
രവി ഉടനെ തന്നെ മീരയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. “മോളെ മീര… നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് നിൽക്കേണ്ട. നീയും അമ്മയും കൂടി വേഗം എന്റെ ഈ വീട്ടിലേക്ക് പോര്.
ഇവിടെയാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ഒരു തടസ്സവുമില്ലാതെ നേരം വെളുക്കുവോളം ആറാടാം.”
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തതും മീര ആവേശത്തോടെ അമ്മയെ നോക്കി. “അമ്മേ… ദാ രവി അങ്കിൾ വിളിക്കുന്നു. നമ്മളോട് അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാനാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അവിടെയാകുമ്പോൾ നല്ല രസമായിരിക്കും.”
അതുവരെ മനസ്സിൽ ഒതുക്കി വെച്ചിരുന്ന കാമവും അതേസമയം വരാൻ പോകുന്ന കാമുകന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയവും രേഖയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരേസമയം നിറഞ്ഞുതുടങ്ങി. ശരീരം ആകെ വിയർത്തു വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ മീരയുടെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ അത്യഗ്രമായ കഴപ്പ് മാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
