അത്യാവിശം വലുപ്പമുള്ള മുറി. അതിന്റെ ഒരു മൂലയ്ക്ക് ഇട്ട കട്ടിലിൽ കിരൺ.
ഇടത്തെ കാലു പ്ലാസ്റ്റർ ഇട്ടു നീട്ടി വെച്ച കിടപ്പിലാരുന്നു അവൻ.
കുറെ ദിവസത്തിനു ശേഷം കാണുവാ അവനെ.
ഞാൻ : “എങ്ങനൊണ്ടടാ ഇപ്പൊ?”
കിരൺ : “ങ്ഹാ.. വേദന കുറവൊണ്ട്. പിന്നെ ഓടിവ് മാറണ്ടേ നല്ല സമയമെടുക്കും. ”
നല്ല വേദന ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു.
കൊറച്ചു നേരം കോളേജിലെ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചു ഞാൻ കട്ടിലിന്റെ സൈഡിൽ ഇങ്ങനെ ഇരുപ്പാരുന്നു.
നല്ല ചൂട്.
ഞാൻ : “എന്താ ചൂടാടാ ഇവിടെ. എസി ഇല്ലേ.”
കിരൺ : “പിന്നേ.ഈ മാസത്തെ വാടക കൊടുക്കാൻ കാശില്ല. പിന്നാ എസി.”
ഞാൻ : “നഹ്മ്മ്മ്…നീ കഴിച്ചാരുന്നോ”
കിരൺ : “ങ്ഹാ…അതിനു കൈക്കു എന്താലും പ്രശ്നമില്ലല്ലോ.”
അങ്ങനെ ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വേളയിൽ….
പെട്ടന്ന് ഒരു കൊലുസിന്റെ ശബ്ദം..
“ദിൽ…ചിലദ്..ദിൽ….ചിലദ്……”
എന്റെ മനസ്സില്, ഏഹ് ഇതേതാ വേറെ പെൺപിള്ളേരൊന്നും വീട്ടിൽ ഇല്ലല്ലോ. അവനു എന്താലും അനിയത്തിയും ചേച്ചിമാരും ഒന്നും ഇല്ല താനും.
മുറിയിലോട്ടു ആ രൂപം കടന്നു.
വേറെ ആരുവല്ല.
അവന്റെ അമ്മ ഗിരിജ തന്നെ…..
സുന്ദരിമതി.
നല്ല വെളുത്ത വട്ട മുഖം. അതിനു ചന്തമേകാൻ വല്യ ചുവന്ന വട്ടപ്പൊട്ട്.
അലസാ കുലസാ കിടക്കുന്ന രണ്ടു ആറ്റ ചന്തികള്. മൊലകള് പിന്നെ പറയാൻ ഇല്ല.
അരയില് കുത്തി വെച്ച ഒരു കടും നീല നൈറ്റി ആരുന്നു വേഷം.
നല്ല വെളുത്ത കൊഴുത്ത കാലുകളും, ഏകദേശം മുട്ട് വരെ കാണാം.
രണ്ടു കാലുകളിലും നല്ല വീതിയൊള്ള വെള്ളി ചങ്ങല കൊലുസ് ഇട്ടേക്കുന്നു.
എന്നെ കണ്ടതും നൈറ്റി അരയില് നിന്നും അഴിച്ചു താഴോട്ട് ഇട്ടു. കാലുകള് മറഞ്ഞു.
Uff❤️പൊളിച്ചു അടുത്തത് ഉടനെ പോരട്ടെ