എന്റെ സാമാനം കൊലച്ച് അകത്തു ഞെങ്ങി ഞെരുങ്ങാൻ തൊടങ്ങി.
കിരൺ : “അമ്മേ ഇത് റോഷൻ.”
ഗിരിജ : “ങ്ഹാ.. പിന്നെ അറിയാല്ലോ. ഇതുവരെ ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റിട്ടില്ല. എപ്പഴും ഇവൻ പറയും.”
ഞാൻ : “ങ്ഹാ… അതെ…..”
ഗിരിജ : “ദേ കണ്ടില്ലേ മോനെ കെടക്കുന്നെ, കൈയ്യിലിരിപ്പിന്റെയാ.”
ഞാൻ ചിരിച്ചു.
കിരൺ : “ചുമ്മാതിരിക്കു അമ്മേ”
ഗിരിജ : “രാവിലേ വണ്ടിയും എടുത്തു ഇറങ്ങും. എനിക്ക് ഒരു കൈ സഹായത്തിനു പോലും ഇവനെ ഇവിടെ കാണത്തില്ല.”
കിരൺ : “ഓഹ്… ശെരി….ഞാൻ ഇവിടെ ഒരു പണിയും എടുക്കുന്നില്ലല്ലോ.”
എന്നോട് പിന്നെ എന്തോ കുശലം ചോദിച്ചിട്ടു എന്തോ തിരക്കിട്ട മട്ടിൽ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
ആ യമണ്ടൻ കൊതങ്ങളുടെ നടുക്കുള്ള ഗർത്തവും ഒരു താഴ്വരപോലെ കുലുങ്ങുന്ന ചന്തികളും ഞാൻ അവന്റെ മുൻപിൽ വെച്ച് തന്നെ ആസ്വദിച്ചു.
ആ നെറ്റി എങ്ങനെങ്കിലും ഒന്ന് പൊട്ടി താഴോട്ട് വീണിരുന്നെങ്കിലോ എന്ന് ഞാൻ മനസ്സ് കൊണ്ട് പ്രാർത്ഥിച്ചു.
ഇപ്പഴാ ഇവന്റെ അച്ഛൻ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഗൾഫിൽ നിന്നും വരുന്നതിന്റെ ഗുട്ടൻസ് മനസ്സിലായത്. ഇങ്ങനെ ഒരു മൊതല് വീട്ടിൽ ഉണ്ടായാൽ ആരായാലും വന്നുപോകും.
കിരൺ കട്ടിലിൽ എണീറ്റിരിപ്പൊണ്ട്.
ഞാൻ : “എന്താടാ വീട്ടില് നിന്നൊന്നു അമ്മേ സഹായിച്ചൂടെ.”
കിരൺ : “അതിനിവിടെ ജോലിക്കാരി ഒക്കെ വരാറുണ്ട്.”
ഞാൻ : “എന്നാലും ജോലിയില്ലേ. അതും ഈ പ്രായത്തില് എല്ലാം കൂടി നോക്കാൻ പറ്റുവോ.
അമ്മെക്ക് എത്ര വയസ്സായി.”
അവന്റെ അമ്മേടെ പ്രായമറിയാനുള്ള എന്റെ ഒരു നീക്കമായിരുന്നു അത്.
കിരൺ : “ഏകദേശം നാല്പത്തൊമ്പതു കാണും.”
Uff❤️പൊളിച്ചു അടുത്തത് ഉടനെ പോരട്ടെ