കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 2 [ലസ്റ്റർ] 323

നനഞ്ഞു കുഴഞ്ഞു ആകെ ഒരു പരുവമായിരിക്കുന്നു. പെട്ടന്ന് അവൾക്ക് വാഹിദിനെ അകാരണമായി ഓർമ്മ വരികയും എന്തിനെന്നറിയാത്ത ഒരു ലജ്ജ ആതിരയുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തു. അവളുടെ കവിൾത്തടങ്ങൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. പാന്റീ നേരെയിട്ടിട്ട് അവൾ അലമാര തുറന്നു ട്രിമ്മറും റേസറും എടുത്തു ബാത്റൂമിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചു.

(അദ്ധ്യായം 5)

പകൽ പതിയെ വിടവാങ്ങി.!

മൂവന്തിയുടെ രക്‌തചുവപ്പ് കലർന്ന മേഘങ്ങൾ ചക്രവാള സീമയിൽ നിന്ന് ഇരുട്ടിന്റെ കോട്ടമതിലപ്പുറം മറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു പ്രപഞ്ചം കാളിമയുടെ കരിമ്പടം പുതച്ചു കഴിഞ്ഞു. ചീവീടുകൾ അലമുറയിട്ട് കരഞ്ഞു തുടങ്ങുകയും ഗ്രാമം അഗാധമായ നിശബ്ദതയെ പുണർന്നു നിശ്ചലമാവുകയും ചെയ്തു.

ഇടക്കിടക്ക് ചേക്കുചില്ലകളിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന കിളികളുടെ കൂവലുകളും ചീവീടുകളുടെ രോദനങ്ങളും ഇനിയും ഉറക്കത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾ തുടങ്ങിയിട്ടില്ലാത്ത വീടുകളിലെ സംസാരങ്ങളും ഭയം ഊറിക്കിടക്കുന്ന കാഞ്ഞിരക്കാവ് ഗ്രാമത്തിലെ മറ്റൊരു രാത്രിയെ വരവേറ്റ് കഴിഞ്ഞു.

ആളനക്കമില്ലാത്ത ദേശത്തിന്റെ വിജനമായ റോഡിലൂടെ നാല് വശവും നോക്കിക്കൊണ്ട് രണ്ടുപേർ തിരക്കിട്ട് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു കൈലി മുണ്ടും ഷർട്ടും ധരിച്ച യുവാവും അയാളെ തൊട്ടുരുമ്മി, തലയിലെ മുല്ലമാലയിൽ നിന്ന് വഴിയിലാകമാനം സുഗന്ധം പരത്തി നിറം മങ്ങിയ പഴയ സാരി ചുറ്റിയ വെളുത്തു മെലിഞ്ഞു സുന്ദരിയായ ഒരു യുവതിയും.

ആരെങ്കിലും തങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ഉത്കണ്ഠ യുവാവിന്റെ ചലനങ്ങളിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു. അവൻ അവളെയും കൊണ്ട് റോഡിൽ നിന്ന് വലതു വശത്തേക്കുള്ള കാട്ടുവഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കാഞ്ഞിരമുക്കിൽ നിന്ന് കാക്കേരിയിലേക്ക് പോകുന്ന റോഡിലൂടെ കുറച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്നാൽ വലതു ഭാഗത്തേക്ക് വീതിയേറിയ ഒരു ഇടവഴിയുണ്ട്. പതിറ്റാണ്ടുകളായി ആൾപെരുമാറ്റം ഇല്ലാതെ, വലിയ രണ്ടു പറമ്പുകളെ രണ്ടായി വിഭജിക്കുന്ന ഒരു ഇടവഴി.