കവിതാഗീതം 2 [Darkson] 267

“ചേച്ചി ഞാൻ?.”

“ഉഹ്ഹ്…. ഹ്ഹ…..നീ… നീ….. എനിക്കതെന്റെ വായയിൽ താ……!”

അത് കേട്ടതും കവിത പെട്ടെന്നു തന്നെ തന്റെ അര പൊക്കി അവന്റെ കുണ്ണയുൽ നിന്നും പൊങ്ങി എഴുനേറ്റു. അതിന്റെ കൂടി അർജുനും വേഗം ഒരൊറ്റ ചാട്ടത്തിന് കട്ടിലിൽ നിന്നും താഴെ തറയിലേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു. എന്നിട്ട് അവന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും ആദ്യത്തെ തുള്ളി ശുക്ലം പുറത്തേക്ക് വരാനായി അതിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് തൊലിച്ചടിച്ചു.

മരുഭാഗത് തറയിൽ അവന്റെ മുൻപിൽ മുട്ടുകുത്തി കുണ്ണയോട് മുഖം ചേർത്ത് ഇരിക്കുകയാണ് എന്റെ ഭാര്യ.

“കവിത……കവിതേച്ചി…..!! ആഹ്ഹ്…..!!!.”

തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം, ഒരു ജലപീരങ്കിയിൽ നിന്നെന്ന പോലെ അവന്റെ കട്ടികൂടിയ ചൂടുപാൽ കവിതയുടെ മുഖത്തേക്ക് ആഞ്ഞു ചീറ്റി. അതവളുടെ നെറ്റിയിലും, കവിളിലും, കണ്പീലികളിലും ആ വെളുത്ത സ്രവം കട്ട തൈര് പോലെ പടർന്നു പിടിച്ചു. കൂടാതെ അവന്റെ രതിമൂർച്ചക്ക് തൊട്ട് മുൻപ് അവൾ വായ പാതി തുറന്നു പിടിച്ചു നിന്നിരുന്നത് കൊണ്ട് കവിതയുടെ ചുണ്ടുകളിലും നാക്കിലും വരെ അവന്റെ വീര്യം വന്നു പതിച്ചു ഒലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇതൊക്കെ എനിക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റുന്നതിന്റെ അപ്പുറമായിരുന്നത് കൊണ്ട് അവിടെ ആ ഇരുട്ട് മുറിയിൽ നിന്ന് തന്നെ ഞാൻ ഇത്രെയും നേരമായി തൊലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അണ്ടിയിൽ നിന്നും ശുക്ലം തെറുപിച്ചു.

ശേഷം ഇരുവരും തിരിച്ചു കട്ടിലിലേക്ക് കയറി ക്ഷീണിതരായ വെള്ളരിപ്രാവുകളെ പോലെ കെട്ടിപിടിച്ചു പുണർന്ന് കിടന്നു.