കവിതാഗീതം 2 [Darkson] 45

“എങ്ങനുണ്ട്?”

“മ്മ്… കൊഴപ്പമില്ല. ഇനി എന്റെ കൈ ഒന്ന് വിട്ടു തരുവോ?” തൊട്ടിട്ടു വലിയ താല്പര്യമില്ലാത്ത രീതിയിൽ അവൾ മറുപടി കൊടുത്തു.

“ചേച്ചിക്ക് അതെന്താ ഒന്ന് മനസ്സ് തുറന്ന് സമ്മദിച്ചാല്? പ്ലീസ് കൊള്ളാം എന്ന് ഒരു പ്രാവിശ്യം എങ്കിലും സത്യം പറ. എങ്കിൽ ഞാൻ കൈ വിടാം.” അർജുൻ കുറച്ചു കൂടി അവളെ നിർബന്ധിച്ചു.

“എനിക്ക് നിന്നോട് ഒന്നും പറയാനില്ല. ഇനി, മര്യാദക്ക് എന്റെ കൈ വിട്. ഇനിയൊരു തവണ കൂടിയും ഞാനത് ചോദിച്ചെന്നു വരില്ല.”

കവിതയുടെ ശബ്ദം ഉയരുന്നത് എനിക്ക് മൈക്രോ ഫോണിലോടെ കേൾകാം. ബുദ്ധിയുണ്ടെങ്കിൽ അവൻ കൈ എടുക്കും.

പക്ഷെ അവൻ വിചാരിച്ച പോലെ ചെയ്യാതെ അതിന്റെ നേർ വിപരീതം പ്രവർത്തിച്ചു. കൈ വിടുന്നതിനു പകരം വയറിൽ ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ കൈ അവൻ അവന്റെ വയറിൽ നിന്നും കുറിച്ച് താഴേക്ക് നീക്കി.

“ഇപ്പോഴോ? ഇത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?.”

അവൻ കൈ താഴേക്ക് നീകിയതും പെട്ടെന്ന് ഒരു വിറയലോടെ കവിത കൈ വലിച്ചെടുത്തു. “ഓക്കെ, മോന്റെ കളി അത്രക്ക് ഒക്കെ മതി. ഇതാദ്യം എനിക്കും തമാശയായിരുന്നു, പക്ഷെ നീ ഇതിപ്പോ വല്ലാതായി കയറിപോകുന്നുണ്ട്. മതി…. നിർത്തിക്കോ.”

“ഏയ്‌…. ചേച്ചിയൊന്ന് ശാന്തമാവ്…. ഞാനത് വെറുതെ ചെയ്തതല്ലേ. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വേറെയൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല.”

“അർജുൻ, നിന്നോട് ഞാൻ ഒരു തവണ പറഞ്ഞു ഇവിടെ നിന്നും പോവാൻ, ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ സഞ്ജുവിനെ വിളിച്ച് നിന്റെ എല്ലാ കാര്യവും പറയും.”

“ഓഹ്… സോറി…. ശരി… ഞാൻ ഇറങ്ങാം… എന്നാലും എനിക്കറിയാം ചേച്ചിക്ക് അത് ഇഷ്ടപെട്ടെന്ന്…” അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ തിരിച്ചു നടന്നു.