കവിതാഗീതം 2 [Darkson] 45

സത്യത്തിൽ വെറുമൊരു നിമിഷത്തെ സുഖത്തിനായി ഞാൻ എന്റെ ജീവിതം തന്നെ പണയം വെക്കുകയാണ്. പക്ഷേ എനിക്കിത് നിർത്താൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു എന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം. എന്തോ, എന്നെ ആരോ പിന്നിൽ നിന്നും പിടിച്ചു മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നതുപോലെയാണ് എനിക്കിപ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുന്നത്.

​അടുത്ത കുറച്ച് ആഴ്ചകളിൽ കവിതയുടെ ഉള്ളിലെ പിരിമുറുക്കം കൂടുന്നത് എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. പ്ലാൻ ചെയ്തതുപോലെ അവളോട് ലൈംഗികമായി അടുക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചതേയില്ല. ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ അവൾ മുൻകൈ എടുത്തു വന്നപ്പോഴും വർക്ക്‌ റിലേറ്റഡ് ആയിട്ടുള്ള എന്തെങ്കിലും ഒഴിവ് പറഞ്ഞു ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി. എന്റെ ഭാര്യയെ ഇത്തരത്തിൽ നിരാശപ്പെടുത്തുന്നതിൽ എനിക്ക് വലിയ വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും എന്റെ ഫാന്റസിയുടെ പൂർണ്ണതയ്ക്കായി എനിക്ക് ഇത് തുടർന്നേ പറ്റൂ. ഇതല്ലാതെ എന്റെ മുന്നിൽ വേറെയൊരു വഴിയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.

മുന്നത്തെ പോലെ തന്നെ ​അർജുൻ എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചയും വരുന്നത് തുടർന്നു. അന്ന് നടന്ന ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം അവൻ കൂടുതലൊന്നും ചെയ്യാൻ തുനിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും തന്റെ ശൃംഗാരങ്ങൾ അവൻ നിർത്തിയിരുന്നില്ല.

കവിത ഇപ്പോഴും അവനിൽ നിന്നും അകലം പാലിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ ആ ദൃഢനിശ്ചയത്തിന് എവിടെയൊക്കെയോ വിള്ളലുകൾ വീണു തുടങ്ങിയോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു.

​സമ്മർ വെക്കേഷൻ അവസാനിക്കാറായപ്പോൾ, ഈ കാര്യങ്ങൾ ഇവിടം കൊണ്ട് അവസാനിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കവിത കോളേജിൽ പോയിത്തുടങ്ങും, അർജുൻ തന്റെ പഠനത്തിനായി ചെന്നൈയിലേക്കും പോകും. എല്ലാം വെറുതെ അവസാനിച്ചല്ലോ എന്നൊരു നേരിയ നിരാശ എനിക്കുണ്ടായെങ്കിലും, അതാണ് ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന് നല്ലതെന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു.