കായംകുളം കിംഗ് 🏓 11 [Teena John] 117

നിന്നെ അവർ കാണുന്നത് വലിയൊരു ആർട്ട് പീസ് (കലാസൃഷ്ടി) ആയിട്ടാണ്. പുള്ളിക്കാരിക്ക് നിന്നെ നേരിട്ട് കാണണം. എൻ്റെ ഉറപ്പിലാണ് അവർ നിന്നെ ബുക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. പ്രതിഫലം അവർ ബ്ലാങ്ക് ചെക്ക് ആയിട്ടാണ് തരുന്നത്. പക്ഷേ നിൻ്റെ പെരുമാറ്റം വളരെ റോയൽ ആയിരിക്കണം.”

എൻ്റെ പുതിയ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നാഴികക്കല്ലാകും അരുന്ധതി എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ഞാൻ ആ ബുക്കിംഗ് സ്വീകരിച്ചു.

വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി എട്ടു മണി. തിരുവനന്തപുരം കവടിയാറുള്ള ഒരു വലിയ കൊട്ടാരം പോലെയുള്ള വീടായിരുന്നു അരുന്ധതി വർമ്മയുടേത്. എൻ്റെ കാർ ആ വലിയ ഇരുമ്പ് ഗേറ്റുകൾ കടന്ന് വിശാലമായ മുറ്റത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ചുറ്റും വലിയ മരങ്ങൾ. വീടിൻ്റെ മുൻവശത്ത് പഴയകാലത്തെ രണ്ട് കൊത്തുപണികളുള്ള തൂണുകൾ.

ഒരു പഴയ വിക്ടോറിയൻ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ എന്നെ കാത്ത് സിറ്റൗട്ടിൽ അവർ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു—അരുന്ധതി! 45 വയസ്സിൻ്റെ യാതൊരു ക്ഷീണവും ആ മുഖത്തില്ലായിരുന്നു. വെറും മാന്യതയല്ല, ഒരുതരം വല്ലാത്ത പ്രൗഢി.

വളരെ നേർത്ത, കസവ് ബോർഡറുള്ള ഒരു വെള്ള ലിനൻ സാരിയായിരുന്നു വേഷം. ബ്ലൗസിൻ്റെ കഴുത്ത് അല്പം ഇറക്കിവെട്ടിയത്. അവരുടെ കഴുത്തിൽ വലിയൊരു ആൻ്റിക് ഡിസൈനിലുള്ള മരതകത്തിൻ്റെ മാല തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

തലമുടി പിന്നിലേക്ക് കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നു. ചുണ്ടുകളിൽ നേരിയ ചുവപ്പ് നിറം. ഒരു യഥാർത്ഥ രാജകുമാരിയെപ്പോലെ അവർ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.