കായംകുളം കിംഗ് 🏓 11 [Teena John] 117

“വെൽക്കം ടു മൈ ഹോം, കിംഗ്,” അവരുടെ ശബ്ദം വളരെ മൃദുവായിരുന്നെങ്കിലും അതിൽ വലിയൊരു അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു.

കൊട്ടാരത്തിൻ്റെ ഉള്ളറകളിലെ കലയും കാമവും
അവർ എന്നെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. വീടിനുള്ളിൽ എയർകണ്ടീഷൻ്റെ തണുപ്പിനൊപ്പം ചന്ദനത്തിൻ്റെയും മുല്ലപ്പൂവിൻ്റെയും വല്ലാത്തൊരു സുഗന്ധം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. തറയിൽ വിലകൂടിയ വുഡൻ ഫ്ലോറിംഗ്.

ചുവരുകളിൽ രവിവർമ്മ ചിത്രങ്ങളുടെ ഒറിജിനൽ പകർപ്പുകൾ. പഴയകാലത്തെ വലിയൊരു ഊഞ്ഞാൽ ഹാളിൻ്റെ നടുവിലുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു മ്യൂസിയത്തിൽ എത്തിയതുപോലെയുള്ള ഫീൽ.

അരുന്ധതി എന്നെ ഒരു വലിയ തുകൽ സോഫയിലിരുത്തി. അവർ എനിക്കായി വിൻ്റേജ് ശേഖരത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഗ്ലാസ്സ് റെഡ് വൈൻ പകർന്നു തന്നു.

“റിയ നിന്നെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് പറഞ്ഞിരുന്നു,” അവർ എൻ്റെ അരികിലിരുന്ന് വൈൻ നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “നിൻ്റെ ഫോട്ടോസ് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ നിനക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണമുണ്ട്. നിൻ്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ വന്യത, അതാണ് എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആകർഷിച്ചത്.”

“മാഡത്തിൻ്റെ ഈ വീടും ഈ അന്തരീക്ഷവും എന്നെ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു,” ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അരുന്ധതി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “പണം കൊണ്ട് എന്ത് വേണമെങ്കിലും വാങ്ങാം കിംഗ്. പക്ഷേ പാരമ്പര്യവും കലയും അങ്ങനെ വാങ്ങാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ ജീവിക്കുന്നത് ഈ കലകൾക്കിടയിലാണ്.

മനുഷ്യശരീരവും എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയൊരു കലാസൃഷ്ടി തന്നെയാണ്. വളരെ പെർഫെക്ട് ആയ, കരുത്തുറ്റ ഒരു പുരുഷശരീരം… അതെനിക്ക് ആസ്വദിക്കണം. അതിൻ്റെ ഓരോ പേശികളുടെയും മിടിപ്പുകൾ എനിക്കറിയണം.”