“നീ തോറ്റിട്ടില്ല കിംഗ്… നീയാണ് യഥാർത്ഥ രാജാവ്…” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഞാൻ അവളെ പല പൊസിഷനുകളിലായി ആ മുറിയിൽ വെച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്തി. എൻ്റെ വലിപ്പവും കരുത്തും അവൾക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. ഇൻ്റർനെറ്റിൽ വൈറലായ ആ വീഡിയോയിലെ അതേ വന്യതയോടെ ഞാൻ അവളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. ആ മുറിയിലെ ജനാലകൾ അടച്ചിരുന്നിട്ടും ഞങ്ങൾ ചുട്ടുപൊള്ളുകയായിരുന്നു. ദീപ്തി സുഖം സഹിക്കാനാവാതെ എൻ്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ട ആ തീവ്രമായ വൈകാരിക-ശാരീരിക പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ, ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടു. വലിയൊരു അലർച്ചയോടെ ദീപ്തി എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തളർന്നുവീണു. അവൾക്ക് ശ്വാസം കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാനും അവളുടെ മേൽ പൂർണ്ണമായും തളർന്നുവീണു. ആ മുറിയിൽ ഞങ്ങളുടെ കിതപ്പ് മാത്രം ബാക്കിയായി.
നാടുകടത്തപ്പെട്ട രാജാവ്
പുലർച്ചെ ഞാൻ ഉണരുമ്പോൾ ദീപ്തി എൻ്റെ അരികിൽ നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. എൻ്റെ ശരീരം വല്ലാതെ തളർന്നിരുന്നു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. കായംകുളം നഗരം ഉണർന്നു തുടങ്ങുന്നു. എൻ്റെ സ്വന്തം നാട്. എൻ്റെ ബാല്യകാലം മുഴുവൻ ചിലവഴിച്ച തെരുവുകൾ. പക്ഷേ ഇനി ഒരിക്കലും എനിക്ക് ഈ വഴിയിലൂടെ തലയുയർത്തി നടക്കാൻ കഴിയില്ല. ‘കായംകുളം കിംഗ്’ എന്ന പേര് ഈ നാട്ടിൽ വെറുമൊരു അപമാനമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ പതുക്കെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഒരു പേപ്പറിൽ ഞാൻ ദീപ്തിക്കായി ഒരു കുറിപ്പെഴുതിവെച്ചു: “എനിക്ക് അഭയം തന്നതിന് നന്ദി. ഞാൻ ഈ നാട് വിട്ടുപോവുകയാണ്. ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ ഇവിടേക്ക് മടങ്ങിവരില്ല.”
ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ഗേറ്റ് കടന്ന് ഹൈവേയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല. എൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇനി കണ്ണുനീരില്ലായിരുന്നു. എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ്റെ വലിയൊരു ധൈര്യം എൻ്റെയുള്ളിൽ രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു.
