കായംകുളം കിംഗ് 🏓 6 [Teena John] 322

മാളവികയെപ്പോലെ യാതൊരു അഹങ്കാരവുമില്ലാത്ത, എന്നാൽ നന്ദിതയെപ്പോലെ പക്വതയുമില്ലാത്ത, വല്ലാതെ പേടിച്ചരണ്ട ഒരു ചെറിയ പക്ഷി.

“ടീച്ചർ… എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു… ഞാൻ പോയ്ക്കോട്ടെ…” പിങ്കി വളരെ നേരിയ ശബ്ദത്തിൽ ദീപ്തിയോട് ചോദിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ദീപ്തി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “ഏയ്, ഭയക്കാൻ ഒന്നുമില്ല പിങ്കി. ഇവൻ എൻ്റെ സ്വന്തം ആളാണ്. പുറത്ത് എത്ര വലിയ ഗ്ലാമറാണെങ്കിലും ഇവൻ്റെ ഉള്ളിൽ നല്ലൊരു മനസ്സുണ്ട്. നീ എന്നോട് പറഞ്ഞ നിൻ്റെ സങ്കടങ്ങൾക്കുള്ള ഏക പരിഹാരം ഇവനാണ്.”
ഞാൻ അവിടെയുള്ള ഒരു കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. ഈ കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെയുള്ള ടീച്ചർക്ക് എന്നെക്കൊണ്ട് എന്ത് ആവശ്യമാണുള്ളതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

എന്നെപ്പോലെ കരുത്തുറ്റ, 9 ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള ഒരാളുടെ മുന്നിൽ ഈ അഞ്ചടിക്കൊച്ച് എന്ത് ചെയ്യാനാണ്?
അപകർഷതാബോധത്തിൻ്റെ ഇരുളറകൾ
ദീപ്തി എനിക്കും പിങ്കിക്കും ഓരോ ഗ്ലാസ്സ് ജ്യൂസ് എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു. പിങ്കിയുടെ പേടി മാറ്റാനായി ദീപ്തി തന്നെയാണ് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചത്.

“ഇവൾക്ക് 26 വയസ്സായി,” ദീപ്തി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. “കഴിഞ്ഞ വർഷമായിരുന്നു വിവാഹം. ഭർത്താവ് ബാങ്ക് മാനേജരാണ്. കണ്ടാൽ നല്ലൊരു കുടുംബം. പക്ഷേ ആ വീടിനുള്ളിൽ ഇവൾ അനുഭവിക്കുന്നത് വലിയൊരു നരകമാണ്. ഇവളുടെ ഈ രൂപം കണ്ടില്ലേ? വളരെ മെലിഞ്ഞ്, ഉയരം കുറഞ്ഞ ഒരു ശരീരം.

ഇവളുടെ ഭർത്താവിന് ഇവളോട് യാതൊരു താല്പര്യവുമില്ല. അയാൾക്ക് വേണ്ടത് നല്ല തടിച്ച, ഗ്ലാമറുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെയാണ്. കിടപ്പുമുറിയിൽ അയാൾ ഇവളെ എപ്പോഴും പരിഹസിക്കും. ‘നിന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചാൽ ഒരു എല്ലിൻകൂടിനെ പിടിക്കുന്നതുപോലെയുണ്ട്, നിനക്ക് യാതൊരു ആകർഷണവുമില്ല’ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് അയാൾ ഇവളെ വല്ലാതെ ഇൻസൾട്ട് ചെയ്യും. മാസങ്ങളായി അവർ തമ്മിൽ യാതൊരു ശാരീരിക ബന്ധവുമില്ല.”