“നീ ഇവളെ അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയ്ക്കോ,” ദീപ്തി എൻ്റെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് ഉച്ചയുറക്കം നിർബന്ധമുള്ളതാണ്. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ലോകത്ത് എൻ്ജോയ് ചെയ്യ്. ഇവളെ ഒരു പുതിയ പെണ്ണായിട്ട് വേണം നീ ഈ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറക്കാൻ.”
ദീപ്തി ഞങ്ങളെ തനിച്ചാക്കി അവളുടെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് പോയി. ഹാളിൽ ഞാനും ആ അഞ്ചടിക്കൊച്ചായ പിങ്കിയും മാത്രം ബാക്കിയായി.
ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് പിങ്കിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ഞാൻ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുന്തോറും അവൾ സോഫയിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചുരുങ്ങി. എന്നെ നോക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു. ആറടിയോളം ഉയരമുള്ള, ജിമ്മിൽ പോയി മസിലുകളൊക്കെ വെച്ച എൻ്റെ വലിയ ശരീരത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ ശരിക്കും ഒരു എലിയെപ്പോലെ നിസ്സഹായയായിരുന്നു.
“പിങ്കീ…” ഞാൻ വളരെ മൃദുവായി അവളുടെ പേര് വിളിച്ചു. “എന്നെ പേടിക്കണ്ട. ഞാൻ നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കില്ല.”
ഞാൻ എൻ്റെ വലതുകൈ അവളുടെ നേരെ നീട്ടി. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ മടിച്ചുനിന്ന ശേഷം, വിറയ്ക്കുന്ന തൻ്റെ ചെറിയ കൈകൾ അവൾ എൻ്റെ കയ്യിലേക്ക് വെച്ചു. വല്ലാതെ തണുത്തുറഞ്ഞ കൈകൾ. ഞാൻ അവളെ പതുക്കെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. എൻ്റെ നെഞ്ചറ്റം പോലുമില്ലായിരുന്നു അവൾക്ക് ഉയരം. ഞങ്ങൾ ഗസ്റ്റ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
മുറിക്കുള്ളിൽ കടന്നതും ഞാൻ വാതിലടച്ചു. ജനലുകൾ തുറന്നിട്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് മുറിയിൽ നല്ല വെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു. കട്ടിലിൻ്റെ ഒരറ്റത്ത് അവൾ തലകുനിച്ച് ഇരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ അരികിൽ പോയിരുന്ന് അവളുടെ ആ വലിയ കണ്ണട പതുക്കെ ഊരിമാറ്റി. കണ്ണട മാറ്റിയപ്പോൾ ആ മുഖത്തിന് വല്ലാത്തൊരു നിഷ്കളങ്കതയുണ്ടായിരുന്നു.
