കുരിശുങ്കൽ വില്ലാസിലെ വിശുദ്ധൻ [Pavi] 190

ശാന്തമായ പ്രകൃതം: ബഷീറിന്റെയും ആമിനയുടെയും പ്രിയപ്പെട്ട മകൻ എന്നതിലുപരി, വില്ലേജിലെ എല്ലാവരോടും വിനയത്തോടെ മാത്രം പെരുമാറുന്ന ശീലം.

ബഷീർ തന്റെ മകന്റെ ഈ സ്വഭാവത്തിൽ അഭിമാനിക്കുമ്പോഴും ആമിനയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു ആശങ്കയുണ്ട്. “ഇത്രയും പാവമായിപ്പോയാൽ ഈ ലോകത്ത് എങ്ങനെ ജീവിക്കും?” എന്നതായിരുന്നു ആ അമ്മയുടെ പേടി.

കുരിശുങ്കൽ വില്ലാസിലെ ഭൂരിഭാഗം പുരുഷന്മാരും ഗൾഫിലോ ബിസിനസ്സ് തിരക്കുകളിലോ ആണ്. നാട്ടിലുള്ളവരാകട്ടെ, വൈകുന്നേരം ക്ലബ്ബിലും മദ്യപാനത്തിലും മുഴുകി സ്വന്തം ഭാര്യമാരെപ്പോലും ശ്രദ്ധിക്കാൻ നേരമില്ലാത്തവർ. അവഗണിക്കപ്പെട്ട സ്നേഹവും തളയ്ക്കപ്പെട്ട ആഗ്രഹങ്ങളുമായി ആ വില്ലകളിൽ കഴിയുന്ന ‘താത്തമാർക്കും’ ചേച്ചിമാർക്കും ഇടയിലേക്കാണ് ഫൈസൽ ഒരു സ്വപ്നമായി നടന്നുപോയത്.

പകൽ സമയം വില്ലേജ് വിജനമാകുമ്പോൾ, ഈ വില്ലകളിലെ സ്ത്രീകൾ ടെറസ്സിലും ബാൽക്കണിയിലും ഇറങ്ങി നിൽക്കും. ഫൈസൽ ബൈക്കിൽ വരുന്നത് ദൂരെ നിന്ന് കാണുമ്പോൾ തന്നെ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ പായും.

ഒരു ദിവസം കുരിശുങ്കൽ വില്ലാസിലെ ശാന്തതയെ ഭേദിച്ച് ഫൈസലിന്റെ ജീവിതത്തിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു പ്രയാസമുണ്ടായി. കടുത്ത വേദനയും നീറ്റലും കാരണം അവൻ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനായി. തന്റെ കുണ്ണയിലുണ്ടായ ആ ഇൻഫെക്ഷൻ ആരോടെങ്കിലും പറയാൻ അവന് വലിയ മടിയും നാണവുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ സഹിക്കവയ്യാതെ അവൻ ഉമ്മയോട് കാര്യം പറഞ്ഞു.

ഉമ്മ പരിഭ്രമിച്ചെങ്കിലും കാര്യം ഗൗരവമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ ഫൈസലിന് തീരെ താല്പര്യമില്ല, ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ എന്ന പേടി. ഒടുവിൽ ഉമ്മ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തി: “അപ്പുറത്തെ വില്ലയിലെ ആമിന നഴ്സ് ആയിരുന്നല്ലോ, അവളെ ഒന്ന് കാണിക്കാം. അവളാകുമ്പോൾ വിശ്വസിക്കാവുന്ന കുട്ടിയാണ്.”