കുരിശുങ്കൽ വില്ലാസിലെ വിശുദ്ധൻ [Pavi] 190

ആമിന നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ അടിപ്പാവാട നിലത്ത് ഉരസുന്ന ശബ്ദവും, അവളിൽ നിന്നുള്ള നേർത്ത സോപ്പിന്റെ ഗന്ധവും ഫൈസലിനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. ഇതുവരെ ഒരു പെണ്ണിനോടും അടുത്ത് ഇടപഴകിയിട്ടില്ലാത്ത അവൻ, ആമിനയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

റൂമിലെ വെളിച്ചത്തിൽ, ആമിന തന്റെ പ്രൊഫഷണൽ രീതിയിൽ പരിശോധനയ്ക്കായി തയ്യാറെടുത്തു. ഫൈസൽ ആകെ തളർന്നിരിക്കുകയാണ്. അവന്റെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമവും ആമിനയുടെ കണ്ണുകളിലെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന തിളക്കവും ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തെ മാറ്റാൻ തുടങ്ങി.

ഉമ്മയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ ഒരു പരിഭ്രമം. “അയ്യോ ആമിനേ, ഞാൻ അടുപ്പത്ത് കറി വെച്ചിട്ടാ വന്നത്. ഫൈസൽ ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ, നീ ഇതൊന്ന് നോക്കിക്കൊടുക്ക്. എനിക്കിപ്പോ വരണം,” എന്നും പറഞ്ഞ് ഉമ്മ ധൃതിയിൽ ഇറങ്ങിപ്പോയി.

ഇപ്പോൾ ആ മുറിയിൽ ഫൈസലും ആമിനയും മാത്രം. 23 വർഷത്തെ തന്റെ ഏകാന്തമായ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് ഒരു പെണ്ണുമായി ഫൈസൽ ഇത്രയും അടുത്ത് ഇരിക്കുന്നത്. ആമിനയുടെ ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിലെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം പോലും അവന് കേൾക്കാമായിരുന്നു.

“ഫൈസൽ, പേടിക്കാതെ ഇവിടെ കിടന്നേ,” ആമിന ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

ഫൈസൽ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആമിനയുടെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. മുറിയിലെ ഫാനിന്റെ ശബ്ദം പോലും ആ നിശബ്ദതയിൽ വലുതായി തോന്നി.

“ഇത് നോക്കാതെ മരുന്ന് പുരട്ടാൻ പറ്റില്ല. ഫൈസൽ ആ പാന്റ് ഒന്ന് ഊരൂ…” ആമിനയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു നഴ്സിന്റെ ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആകാംക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു.