കുരിശുങ്കൽ വില്ലാസിലെ വിശുദ്ധൻ 4 [Pavi] 16

“റുക്സൂ… എനിക്ക് വരുന്നു… ഞാൻ പുറത്തെടുക്കണോ?” അവൻ കിതച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“വേണ്ട… ഇതിനുള്ളിൽ തന്നെ നിറച്ചോ… നിന്റെ ആ ചൂടുള്ള പാല് എനിക്ക് വേണം,” അവൾ അവനെ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

ഫൈസൽ അവസാനമായി ആഞ്ഞ് മൂന്ന് നാല് തവണ തള്ളിയതും അവന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും ചൂടുള്ള പാല് റുക്സാനയുടെ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് പീച്ചിയടിച്ചു. ആ ചൂട് അനുഭവിച്ചപ്പോൾ റുക്സാന വിറച്ചു കൊണ്ട് ഫൈസലിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. രണ്ടുപേരും കിതച്ചു കൊണ്ട് ആ നിശബ്ദതയിൽ കുറച്ചു നേരം നിന്നു.

റുക്സാനയുടെ മുടിയിഴകളിൽ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് ഫൈസൽ അവളുടെ അരികിൽ കിടന്നു. കാമത്തിന്റെ ആ വേലിയേറ്റം അടങ്ങിയപ്പോൾ റുക്സാനയുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ ആകുലതകൾ നിഴലിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ ഫൈസലിന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വരച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ഫൈസൽ… നീ ഇത് ആർക്കും അയച്ചു കൊടുക്കില്ലല്ലോ അല്ലേ? എനിക്ക്… എനിക്ക് അവനെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്,” അവൾ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“ആ പയ്യനെയാണോ നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?” ഫൈസൽ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

“ഉം… ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കുറെ കാലമായി പ്രണയത്തിലാണ്. എനിക്ക് അവനെത്തന്നെ കല്യാണം കഴിക്കണം. പക്ഷേ…” അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി.

“പക്ഷേ എന്താ റുക്സൂ? വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞോ?”

“വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല, പക്ഷേ ഉമ്മയുടെ സ്വഭാവം എനിക്കറിയാം. ഉമ്മയ്ക്ക് അവനെ ഒട്ടും ഇഷ്ടമല്ല. പണ്ട് എന്തോ ഒരു കാര്യത്തിന് അവന്റെ വീട്ടുകാരുമായി ഉമ്മ വഴക്കിട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും ഉമ്മ ഈ ബന്ധത്തിന് സമ്മതിക്കില്ല. ഉമ്മ ഇത് അറിഞ്ഞാൽ എന്നെ അപ്പോൾ തന്നെ വേറെ എവിടെയെങ്കിലും കെട്ടിച്ചു വിടും. പിന്നെ വാപ്പച്ചിയുടെ കാര്യം നിനക്കറിയാമല്ലോ, ഗൾഫിലിരുന്ന് പണം അയക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഉമ്മ പറയുന്നതാണ് അവിടെ അവസാന വാക്ക്.” റുക്സാന വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.