കുരിശുങ്കൽ വില്ലാസിലെ വിശുദ്ധൻ 4 [Pavi] 120

“അതൊക്കെ വരുമ്പോൾ പറയാം, റുക്സാന ഒന്ന് വേഗം വന്നേ… പ്ലീസ്,” അവൻ അത്രയും പറഞ്ഞ് ഫോൺ വെച്ചു.

പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ റുക്സാന ഫൈസലിന്റെ വില്ലയുടെ മുന്നിലെത്തി. അവൾ ഒരു ഇളം മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ചുരിദാറാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. ആ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ അവളുടെ കൗമാരം തുളുമ്പുന്ന ശരീരം വളരെ മനോഹരമായി തോന്നി. അവൾ ഉമ്മറത്ത് വന്ന് പതുക്കെ വിളിച്ചു. “ഫൈസൽ… എവിടെയാ? ഞാൻ വന്നു.”

“അകത്തേക്ക് വാ റുക്സൂ, ഞാൻ ഇവിടെ ഹാളിലുണ്ട്,” അവൻ അകത്തുനിന്ന് മറുപടി നൽകി.

റുക്സാന സംശയമൊന്നുമില്ലാതെ അകത്തേക്ക് കയറി. അവൾ അകത്തെത്തിയതും ഫൈസൽ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ചെന്ന് മുൻവാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു. ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ റുക്സാന ഒന്ന് ഞെട്ടി പിന്നിലേക്ക് നോക്കി.

“ഫൈസൽ… എന്തിനാ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്നത്? എന്താ കാര്യം?” അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ ചോദിച്ചു.
റുക്സാനയുടെ പരിഭ്രമം കണ്ടപ്പോൾ ഫൈസൽ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പതുക്കെ നടന്നു. അവൻ സ്വീകരണമുറിയിലെ സോഫയിലേക്ക് ചൂണ്ടി ശാന്തമായി പറഞ്ഞു: “റുക്സൂ, നീ ഇവിടെ ഒന്ന് ഇരിക്ക്… നമുക്ക് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”

റുക്സാന സംശയത്തോടെ സോഫയുടെ അറ്റത്ത് ഇരുന്നു. ഫൈസൽ അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നപ്പോൾ അവൾ അല്പം ഒന്ന് ഒതുങ്ങിക്കൂടി. ഫൈസലിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ചുരിദാറിനുള്ളിൽ വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആ ചെറിയ മുലകളിലും അവളുടെ വെളുത്ത കഴുത്തിലുമായിരുന്നു.

“റുക്സൂ… ഇന്നലെ വാർഷികാഘോഷത്തിനിടയിൽ നീ എവിടെയായിരുന്നു? ഞാൻ നിന്നെ കുറെ നോക്കി, കണ്ടില്ലല്ലോ?” ഫൈസൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.