ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം 2 [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്] മായകാഴ്ചകൾ 51

 

പക്ഷേ അവിടെ നിന്ന് കാണുന്ന forest…

 

അത് മറ്റൊരു ലോകം പോലെ തോന്നി.

 

മരങ്ങളുടെ മുകളിൽ നിന്ന് കാറ്റ് ശക്തമായി വീശുന്നു.

 

ഇലകളുടെ ശബ്ദം മുഴുവൻ hut ന് ചുറ്റും ഒഴുകി.

 

വിദ്യ exhausted ആയി bench ലേക്ക് ഇരുന്നു.

 

ഹൃതിക്ക് അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു.

 

കുറച്ചുനേരം ഇരുവരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

ആ silence പോലും ഇപ്പോൾ അവരുടെ ഇടയിൽ comfortable ആയിരുന്നു.

 

Tree hut ന്റെ wooden bench ല്‍ ഹൃതിക്ക് വളരെ നിശബ്ദമായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

കാറ്റ് അവന്റെ മുടിയിലൂടെ അലഞ്ഞുപോയി.

 

ആ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ഇന്നലത്തെ ആ teasing ഉം intensity യും ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.

 

വളരെ നിഷ്കളങ്കനായ ഒരു ചെക്കൻ മാത്രം.

 

വിദ്യ കുറച്ചുനേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു.

 

പിന്നെ അറിയാതെ ചിരിച്ചു.

 

“എന്താ…?”

ഹൃതിക്ക് confused ആയി ചോദിച്ചു.

 

വിദ്യ ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പറ്റിയില്ല.

 

“ഈ മുഖം കണ്ടാൽ പറയില്ല കേട്ടോ…”

അവൾ teasing ആയി തലകുലുക്കി.

“…ഇത്ര performance കൈയ്യിൽ ഉണ്ടെന്ന്…”

 

ഹൃതിക്ക് ഉടനെ embarrassed ആയി ചിരിച്ചു.

 

“ആന്റി please…”

 

വിദ്യ കൂടുതൽ ചിരിച്ചു.

 

ആ ചിരിയിൽ ഇപ്പോൾ ഇന്നലത്തെ heaviness മുഴുവൻ അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു.

 

ഹൃതിക്ക് കുറച്ചുനേരം അവളെ നോക്കി നിന്നു.

 

പിന്നെ വളരെ quietly ചോദിച്ചു—

 

“ആന്റിക്ക്… ശരിക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ…?”

 

ആ ചോദ്യം ചോദിക്കുമ്പോൾ പോലും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു insecurity ഉണ്ടായിരുന്നു.