യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ, തികച്ചും നിസ്സംഗമായ ഒരു ഭാവത്തിൽ അവൾ ആ പാൽ ഗ്ലാസ്സ് എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി. ഞാൻ അത് വാങ്ങി കുറച്ചു കുടിച്ച ശേഷം ബാക്കി അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.
“ഇന്നാ… കുറച്ചു കുടിക്ക്,”
ഞാൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“വേണ്ട…”
അവൾ ഗ്ലാസ്സിലേക്കൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് പതിയെ തലയാട്ടി പറഞ്ഞു…
“അതെന്താ… തനിക്ക് പാല് ഇഷ്ടമല്ലേ?”
ഞാൻ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“അതല്ല… ഞാൻ രാത്രി പാലല്ല കുടിക്കാറ്,”
അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
“പിന്നെ എന്താ കുടിക്കാറ്? ചായയോ കോഫിയോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമാണോ? താൻ പറഞ്ഞോ, ഞാൻ പോയി ഏട്ടത്തിയോടോ ചേച്ചിയോടോ പറഞ്ഞ് ഇപ്പോത്തന്നെ ഒപ്പിച്ചു കൊണ്ടു വരാം.”
ഇത്രയും നേരം മിണ്ടാതിരുന്നവൾ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയല്ലോ എന്ന ആവേശത്തിൽ ഞാൻ ചാടിയെഴുന്നേൽക്കാൻ ഭാവിച്ചു.
അതുകണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു കള്ളപ്പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“ഏയ്… അതൊന്നും വേണ്ട, സാരമില്ല,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ എന്നെ നോക്കി മനോഹരമായി ഒന്നുകൂടി ചിരിച്ചു.
ഇന്ന് രാവിലെ മുതൽ ഒരു പ്രതിമ പോലെ ഗൗരവത്തിൽ ഇരുന്ന അവളുടെ ആ മാറ്റവും, ആ സംസാരവും ചിരിയും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ശരിക്കും പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. പാവം, അവൾക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമൊന്നുമില്ല, വെറുതെ ഗൗരവം അഭിനയിച്ചതാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ആ വലിയ സന്തോഷത്തിൽ, ഗ്ലാസ്സിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന പാൽ മുഴുവൻ ഞാൻ ഒറ്റവലിക്കങ് കുടിച്ചു തീർത്തു.
