എന്റെ ഈശ്വരാ… ഈ പെണ്ണിനെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ!
ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിലിരിക്കുന്ന പൂജാരി ഹോമകുണ്ഡത്തിലേക്ക് നെയ്യൊഴിച്ച് ഉച്ചത്തിൽ മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിടുകയാണ്. അഗ്നിയുടെ ചൂടും അതിൽ നിന്നുള്ള പുകയും മണ്ഡപത്തിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. പെട്ടെന്നാണ് പൂജാരിയുടെ മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങൾ ഉച്ചത്തിലായത്. മുഹൂർത്തം അടുത്തിരിക്കുന്നു. എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒരു ചെണ്ടമേളം പോലെ എനിക്ക് തന്നെ കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആ വലിയ ഓഡിറ്റോറിയം മുഴുവൻ പെട്ടെന്ന് ഭക്തിസാന്ദ്രമായ ഒരു നിശബ്ദതയിലേക്ക് വഴിമാറി. ആ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് നാദസ്വരവും തകിലും അതിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന താളത്തിൽ മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി. വാദ്യമേളങ്ങളുടെ ആ ശബ്ദം കാതടപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
പൂജാരി മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ച് പൂജിച്ച ആ സ്വർണ്ണത്താലി ഒരു വെറ്റിലയിലായി എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി.
ആലിലയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള, നടുവിൽ ലക്ഷ്മിദേവിയുടെ രൂപം കൊത്തിയ ആ മനോഹരമായ സ്വർണ്ണത്താലി ഞാൻ ഇരുകൈകളും നീട്ടി ഭവ്യതയോടെ ഏറ്റുവാങ്ങി. ആ താലി എന്റെ കയ്യിലെത്തിയ ആ നിമിഷം… എന്റെ ലോകം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിശ്ചലമായി. ഇത്രയും കാലം ഞാൻ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളുടെ, എന്റെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ, എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെയൊക്കെ പൂർണ്ണത ആ ചെറിയ സ്വർണ്ണ നൂലിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്.
“മുഹൂർത്തമായി… താലി ചാർത്തിക്കോളൂ…”
പൂജാരിയുടെ നിർദ്ദേശം വന്നതും ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
bro ithinte bakki indavumoo