“പറയൂ മാഡം. സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു,” പവി ശാന്തമായി, എന്നാൽ അധികാരത്തോടെ മറുപടി നൽകി.
“അമ്മ തയ്യാറാണ്… നീ പറഞ്ഞതുപോലെ നിന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ. എന്റെ കോട്ടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് നീ വരാം,” ടീനയുടെ വാക്കുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക അർത്ഥം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. “എന്റെ ബെഡ്റൂമിന്റെ വാതിലുകൾ നിനക്കായി തുറന്നിട്ടിരിക്കും.”
പവി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ വിജയഭാവമുണ്ടായിരുന്നു. “നല്ലത്. അപ്പൊ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനമായി. ഞാൻ വണ്ടി അയക്കാം. ട്രീസയുടെ അതേ കാർ തന്നെ വരും. നീ അതിൽ കയറി ഇങ്ങോട്ട് വരണം.”
“ശരി,” ടീന സമ്മതിച്ചു.
“പക്ഷേ, ചില നിബന്ധനകളുണ്ട് മാഡം,” പവി തന്റെ അവസാന കരുക്കൾ നീക്കി. “നിന്റെ ആഡംബര ബംഗ്ലാവിൽ ഞാൻ വരുമ്പോൾ അവിടെ നീയും ട്രീസയും അല്ലാതെ വേറെ ആരും ഉണ്ടാകരുത്. സെക്യൂരിറ്റി, വേലക്കാർ, പാചകക്കാർ… എല്ലാവരെയും രണ്ട് ദിവസത്തേക്ക് ലീവിൽ വിടണം.”
“അതൊക്കെ ഞാൻ ഏർപ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട്,” ടീനയുടെ സ്വരത്തിൽ അക്ഷമ പടർന്നു.
“പിന്നെ വേഷം,” പവി തുടർന്നു. “എന്റെ ഗസ്റ്റ് ആയി വരുമ്പോൾ ട്രീസ സെറ്റും മുണ്ടും ധരിക്കണം. നീ… ടീന മാഡം… നീ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആ കറുത്ത സിൽക്ക് നൈറ്റി തന്നെ ധരിക്കണം. പഴയ ആ പച്ച നൈറ്റി വേണ്ട. പിന്നെ ഒരു പ്രധാന കാര്യം… അടിയിൽ ബ്രാ വേണ്ട.”
ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ കനത്ത നിശബ്ദത പടർന്നു. ടീനയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലാകുന്നത് പവിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. അപമാനവും ക്രോധവും അവളുടെ ഉള്ളിൽ തിളച്ചുമറിയുന്നുണ്ടെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു. എങ്കിലും, മകളുടെ വീഡിയോകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം അവളെ തളർത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
