“നിങ്ങൾ എന്നെ മൃഗത്തെപ്പോലെ പീഡിപ്പിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് തന്ന ആ ലഹരി ഓർമ്മയുണ്ടോ?” പവി അധികാരത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവൻ ടീനയുടെയും ട്രീസയുടെയും മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്ന്, തന്റെ കുണ്ണ അവരുടെ വായിലേക്ക് മാറി മാറി ആഴ്ത്തി.
അടുത്ത നിമിഷം, വർഷങ്ങളായി തന്റെയുള്ളിൽ അടക്കിവെച്ച അപമാനവും വേദനയും ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ പവി അവരുടെ വായിലേക്ക് മൂത്രം ഒഴിച്ചു. കടുപ്പമേറിയ ആ മൂത്രം ടീനയുടെയും ട്രീസയുടെയും തൊണ്ടയിലേക്കും മുഖത്തേക്കും തെറിച്ചു.
“ഒറ്റത്തുള്ളി പോലും താഴെ കളയരുത്. മുഴുവനും നക്കിക്കുടിക്കണം. ഇത് നിനക്കുള്ള ശിക്ഷയാണ്,” പവി കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പണ്ട് അവൾ തന്റെ വായിൽ തുപ്പിയ ഉമിനീർ അവൻ നക്കി കുടിച്ചത് പോലെ, ഇന്ന് പവിയുടെ ഓരോ തുള്ളിയും അവർക്ക് നക്കിത്തുടയ്ക്കേണ്ടി വന്നു. കയ്പ്പും നാണക്കേടും കലർന്ന ആ അവസ്ഥയിൽ അവർ തങ്ങളുടെ നാവുകൊണ്ട് സ്വന്തം മുഖത്തെയും ചുണ്ടിലെയും ആ അഴുക്കുകൾ തുടച്ചെടുത്തു. ടീന ജോൺ എന്ന സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപതിയും മകളും ഇന്ന് പവിയുടെ കാൽക്കീഴിലെ വെറുമൊരു മലിനവസ്തുവായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പവി ഒരു സിഗരറ്റ് കൂടി കത്തിച്ച്, ആ പുക അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് ഊതി.
സ്വീകരണമുറിയിലെ അപമാനകരമായ ആ തുടക്കത്തിന് ശേഷം പവി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ക്രൂരമായ ഒരു ഭാവമായിരുന്നു.
“ഇനി മുകളിലേക്ക്,” പവി അധികാരത്തോടെ കൽപ്പിച്ചു. അവൻ ടീനയുടെയും ട്രീസയുടെയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “എഴുന്നേൽക്കാൻ പാടില്ല. മുട്ടുകുത്തിത്തന്നെ വരണം. എന്റെ പിന്നാലെ.”
