“ഇത് ധരിച്ചോളൂ. അടിയിൽ ഒന്നും ഇടേണ്ട. ഇനി നിങ്ങളുടെ മുറിയിൽ പോയി വിശ്രമിക്ക്. അടുത്ത വിളി വരുന്നത് വരെ അവിടെ ഇരുന്നോളണം.”
അമ്മയും മകളും അനുസരണയോടെ ആ ടോപ്പുകൾ അണിഞ്ഞു മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. പവി സിറ്റൗട്ടിലെ ആ ഈസി ചെയറിൽ തന്നെ കിടന്നു. പെയ്തു തോരാത്ത മഴയുടെ ശബ്ദം കേട്ട്, നാളെ ഇവർക്ക് എന്ത് ശിക്ഷ നൽകണം എന്ന് ആലോചിച്ച് അവൻ അഗാധമായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു.
അടിമത്തത്തിന്റെ ലഹരി
മുകളിലെ മുറിയിൽ, ട്രീസ കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ തുന്നലിലും പവി നൽകിയ വേദനയുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, അത് ഇപ്പോൾ ഒരുതരം ഭ്രാന്തമായ സുഖമായി അവൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. പവിത്രന്റെ വന്യമായ കരുത്തും, അവൻ തന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയ രീതിയും അവളുടെ ഉള്ളിലെ അഹങ്കാരത്തെ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കിയിരുന്നു.
തന്നെ ഒരു അടിമയെപ്പോലെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന പവിയോട് അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരുതരം ആരാധനയും വിധേയത്വവുമാണ് തോന്നുന്നത്. അവനെ സേവിക്കുന്നതിലും അവന്റെ കാൽക്കീഴിൽ കിടക്കുന്നതിലും ഉള്ള ആനന്ദം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ രാത്രി അവൾ ഉറങ്ങിയത് പവിയുടെ വിയർപ്പിന്റെ മണം ശ്വസിച്ചു കൊണ്ടാണ്.
പുതിയ പ്രഭാതം
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സൂര്യപ്രകാശം സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് അടിച്ചപ്പോൾ പവി കണ്ണ് തുറന്നു. അവൻ എഴുന്നേറ്റ് അകത്തേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച കണ്ടത്.
പടികളിറങ്ങി ട്രീസ വരികയാണ്. അവൾ രാവിലെ തന്നെ കുളിച്ച് സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു. പണ്ട് അവൾ പുച്ഛിച്ചിരുന്ന ആ നാടൻ ലുക്കിലാണ് ഇപ്പോൾ അവൾ. ഒരു സെറ്റ് സാരി അഴകോടെ ഉടുത്തിരിക്കുന്നു. കുളി കഴിഞ്ഞ ഈറൻ മുടി ഒരു തോർത്ത് കൊണ്ട് തലയിൽ കെട്ടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. നെറ്റിയിൽ ഒരു കുറി. അവളുടെ മുഖത്ത് പഴയ അഹങ്കാരമില്ല, പകരം പൂർണ്ണമായ വിധേയത്വത്തിന്റെ തിളക്കം മാത്രം.
