പവിത്രന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടും പ്രതികാരലഹരി കൊണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൻ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു നീങ്ങി, ട്രീസയുടെ കവിളിൽ നോക്കി ഒരൊറ്റ അടി വെച്ചുകൊടുത്തു. “ഛട്ടാ…” എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ആ പ്രഹരം അവളുടെ ചെകിട്ടിൽ പതിച്ചപ്പോൾ ട്രീസ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് തറയിലേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. അവളുടെ മുലകളിലും പൂറിലും കെട്ടിയിരുന്ന മണികൾ ആ വീഴ്ചയുടെ ആഘാതത്തിൽ “കിൽ… കിൽ…” എന്ന് ഭ്രാന്തമായി ചിലമ്പിയൊടുങ്ങി.
“നിന്റെ സാറിനെ നിന്റെ തള്ളപ്പൂറി എന്നെ മൈരേ എന്ന് വിളിച്ചത് കേട്ടോടീ നീ?”
“സോറി സാർ… എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ സാർ… ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല…” ട്രീസ കവിളിൽ കൈവെച്ച്, നിലത്തു കിടന്ന് പവിയുടെ പാദങ്ങളിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു.
“ട്രീസേ, നീ ചെന്ന് ആ രാഘവനെ വിളിക്ക്. അവനോട് ആ വണ്ടിയിലുള്ള വിവേകിനെ ഇങ്ങോട്ട് ഇറക്കിയിട്ട് പൊയ്ക്കോളാൻ പറ.”
ട്രീസ വേഗം എഴുന്നേറ്റ്, മുലകളിലെ മണികൾ കിലുക്കിക്കൊണ്ട് ഗേറ്റിലേക്ക് ഓടി രാഘവനെ വിളിച്ചു. അല്പസമയത്തിനകം രാഘവൻ കാറിന്റെ ബാക്ക് സീറ്റിൽ നിന്നും ആ കറുത്ത ലെതർ മാസ്കും ധരിച്ച്, കുണ്ടിയിൽ നായയുടെ വാലും തൂക്കി നീറ്റലിൽ പിടയുന്ന വിവേകിനെ വലിച്ചിഴച്ച് മുറ്റത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. വിവേകിനെ ആ കോലത്തിൽ കണ്ടതും അരയ്ക്ക് മുകളിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി നിന്ന ടീന അപമാനവും നാണക്കേടും കൊണ്ട് തല കുനിച്ചു നിന്നു. വിവേകിന്റെ കുണ്ടിയിൽ ടീന തേച്ച മുളകിന്റെ നീറ്റൽ ഇപ്പോഴും അടങ്ങിയിരുന്നില്ല, അവൻ തറയിൽ കിടന്ന് ഒരു യഥാർത്ഥ നായയെപ്പോലെ വിറച്ചു കിതച്ചു. രാഘവൻ അവനെ അവിടെയിട്ടിട്ട് പവിയെ വണങ്ങി ബംഗ്ലാവിന് പുറത്തേക്ക് പോയി.
