അമ്മ ഓരോ വിഭവങ്ങളും ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുമ്പോൾ മകൻ അവരെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. സന്ധ്യാവെളിച്ചത്തിൽ ആ വലിയ ഗ്ലാസ് ജാറുകൾക്കും അലങ്കാര വിളക്കുകൾക്കും ഇടയിൽ നിൽക്കുന്ന അമ്മ ഒരു പ്രത്യേക ശോഭയോടെ കാണപ്പെട്ടു.
അമ്മ: “എന്താ മോനേ നീ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?”
മകൻ: “അല്ല അമ്മേ… ഈ സ്ഥലം എത്ര റൊമാന്റിക് ആണെന്ന് നോക്കിയേ. എന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ എന്റെ വൈഫിനെ ഇങ്ങോട്ട് തീർച്ചയായും കൊണ്ടുവരും. അത്രയ്ക്ക് മനോഹരമായ ഒരു ആംബിയൻസ് ആണിത്.”
അമ്മ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “അത് നല്ല കാര്യമാണ് മോനേ. ഇത്രയും നല്ലൊരു സ്ഥലം നിന്റെ ഭാര്യയും കാണണ്ടേ. നിനക്ക് അങ്ങനെയൊരു പ്ലാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതല്ലേ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം.”
മകൻ: “അമ്മേ… ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ? അമ്മയുടെയും അച്ചന്റെയും ഹണിമൂൺ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു? ഇതുപോലെ എവിടെയെങ്കിലും പോയിരുന്നോ?”
അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മങ്ങിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവർ പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്ക് പോയി.
അമ്മ: “മോനേ… അന്ന് നമുക്ക് ഇതിനൊക്കെയുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ എവിടെയായിരുന്നു? നിന്റെ അച്ചൻ അന്ന് ഗൾഫിൽ പോകാനുള്ള ഓട്ടത്തിലായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഹണിമൂൺ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് കന്യാകുമാരിയിലെ ഒരു ചെറിയ യാത്രയായിരുന്നു. അന്ന് ഇങ്ങനെയുള്ള വലിയ ഹോട്ടലുകളോ ഡ്രസ്സുകളോ ഒന്നും ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ അന്ന് കിട്ടിയ ആ ചെറിയ സന്തോഷമാണ് ഞങ്ങളെ ഇത്രയും കാലം മുന്നോട്ട് നയിച്ചത്.”
മകൻ അമ്മയുടെ കൈകൾ മൃദുവായി പിടിച്ചു. ലേക്കിൽ നിന്നുള്ള തണുത്ത കാറ്റും പശ്ചാത്തലത്തിലെ മെല്ലെയുള്ള സംഗീതവും ആ നിമിഷത്തെ കൂടുതൽ വൈകാരികമാക്കി.
