മറുനാട്ടിൽ ഒരു ഓണാഘോഷം 10 [ഏകൻ] 190

“നിന്നോട് ഞാൻ എന്താ പറഞ്ഞത് എന്റെ ഉണ്ടച്ചി പെണ്ണേ. നിന്നോട് ഇനി അങ്ങനെ പറയരുത് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ..? നിങ്ങൾ എന്റെ അടിമകളോ, ജോലിക്കാരികളോ, വെപ്പാട്ടിമാരോ, വെറും വേശ്യകളോ ഒന്നും അല്ലെന്ന്. നിങ്ങൾ രണ്ടാളും എന്റെ ജീവൻ ആണെന്ന്. ജീവിതം ആണെന്ന്. പിന്നേയും നിങ്ങൾ എന്തിനാ അങ്ങനെ പറയുന്നത്….? ”

“ഞങ്ങൾക്ക് അത് അറിയാം സാറെ. ഞങ്ങൾ സാറിന് ആരാണെന്ന്. എന്താണെന്ന്. സാറിന്റെ ഈ സ്നേഹവും കരുതലും എല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടിയ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം ആണ്. ഈ ജന്മത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടിയ ഏറ്റവും ഭാഗ്യം. പക്ഷെ ഞങ്ങൾ അതിൽ അഹങ്കരിക്കാൻ പാടില്ലല്ലോ..? സാറിന്റെ ഈ സ്നേഹത്തിന് അപ്പുറം മറ്റൊരു സ്ഥാനവും ഞങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നില്ല. അത് ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ” ഫരി പറഞ്ഞു.

“അതേ സാറേ. ഞങ്ങൾ സാറിന്റെ അടിമകൾ ആണെന്നും, ജോലിക്കാരികൾ ആണെന്നും, വെപ്പാട്ടിമാർ ആണെന്നും പറയുന്നത്. ഏറെ സന്തോഷത്തോടെയും അഭിമാനത്തോടെയും ആണ്. സാറിന്റെ ഈ സ്നേഹം എന്നും വേണം എന്നേ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുള്ളൂ. അതിൽ കൂടുതൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നും വേണ്ട. ” ഗൽബി പറഞ്ഞു.

അത് കേട്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് എന്റെ കുഞ്ഞിനെ വേണ്ടേ..? നിങ്ങൾക്ക് എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മിമാർ ആകേണ്ടേ…?”

“വേണം. വേണം. അത് ഞങ്ങളുടെ പുണ്ണ്യം ആണ്. ഞങ്ങളുടെ മഹാഭാഗ്യം.” രണ്ടു പേരും ഒരുമിച്ചു പറഞ്ഞു.

” എന്നാൽ ഇനി അങ്ങനെയൊന്നും പറയരുത്. നിങ്ങൾ എനിക്ക് എന്റെ എല്ലാം ആണ്. നിങ്ങൾ എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മിമാർ ആകുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് കൊതിയാണ്. ” ഞാൻ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് രണ്ടു പേരുടേയും നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു.