പക്ഷേ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മനസ്സ് അതിലൊന്നിലും ഇല്ലായിരുന്നു.
അവൾ എന്തൊക്കെയോ മറുപടികൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു,
റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ചതോടെ, അവളുടെ ഉള്ളിൽ അടക്കി വച്ചിരുന്ന ചിന്തകൾ പതിയെ പുറത്തേക്ക് വന്നു.
അവൾ കുറച്ച് നേരം വാതിലിനോട് ചാരി നിന്നു.
പിന്നെ പതുക്കെ മിററിന് മുന്നിലേക്ക് നടന്നു.
അന്ന് അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് ഒരു ബ്ലാക്ക് നൈറ്റ് ഡ്രസ്സ് ആയിരുന്നു. സാധാരണയായി തനിക്ക് അധികം ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാത്ത ആ വേഷത്തിൽ പോലും, ആ മങ്ങിയ റൂം ലൈറ്റിൽ അവൾക്ക് തന്റെ രൂപം വേറൊരു രീതിയിൽ തോന്നി.
വെളുത്തു തെളിഞ്ഞ മുഖം, ചെറിയ കണ്ണുകൾ, സ്വാഭാവികമായി തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ, മുടിയിഴകൾ അല്പം അലസമായി മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടക്കുന്നത്…
അവൾ സ്വയം നോക്കി നിന്നു.
ആ നിമിഷം, തന്നെ താൻ തിരിച്ചറിയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരാളായി അവൾ മാറി.
അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇതുവരെ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരുന്ന ഒരു വികാരം, ഇപ്പോൾ സ്വന്തം മുഖത്തേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുവന്ന് ചോദ്യം ചോദിക്കുന്ന പോലെ.
ഒരു നിമിഷം അവൾ മിററിൽ നിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റി. പിന്നെ പതുക്കെ ബെഡിലേക്ക് നടന്നു.
കിടക്കയിൽ കിടന്നതോടെ,
വീണ്ടും ആ കാഴ്ച മനസ്സിലേക്ക് കയറി വന്നു.
സ്റ്റാഫ് റൂം,
പകുതി ചാരിയിട്ടിരുന്ന ആ വാതിൽ,
അകത്ത് നിന്നും കേട്ട അവരുടെ ആ ഞെരക്കം,
അവിടെ നിന്നിരുന്ന രണ്ട് രൂപങ്ങൾ,
മനു സാറും മെഹർ മിസും.
അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
“കാണാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യമാണോ ഞാൻ കണ്ടത്…?”
ആ ചോദ്യം അവളുടെ ഉള്ളിൽ പതിയെ മുഴങ്ങി.

തീ സാനം ❤️🔥