വിനയ് പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് എന്റെ പൊന്നു അമ്മയെ വേണം!
“പക്ഷേ നീ എന്റെ മകനാണ്! അത് സമൂഹം അംഗീകരിക്കുന്ന ബന്ധം അല്ല മോനെ .
.
.
”
“‘അമ്മ എന്നും എന്റെ അമ്മയായിരിക്കും !” അവൻ പറഞ്ഞു, “നോക്കൂ, അമ്മ എന്നെ അമ്മയെ അകം അഴിഞ്ഞു സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പുരുഷനായി കൂടി കാണണം .
.
.
അമ്മയെ ഒരു സ്ത്രീയായി കൂടി കണ്ടു ആഴത്തിൽ സ്നേഹിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കാൻ എനിക്കെ കഴിയൂ ഇനി.
“;
എന്നിട്ടു വിനയ് എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ബലമായി ചുംബിച്ചു.
“എന്റെ പൊന്നു ‘അമ്മ ഇപ്പോൾ ഒരു വിധവയാണ്, ജീവിതം മുഴുവൻ മുന്നിലുണ്ട് എന്റെ പൊന്നു ‘അമ്മ പെണ്ണെ ! മറ്റു ആരും അറിയേണ്ട ;’അമ്മ എന്റെ കാമുകിയായ അമ്മയായിരിക്കും , ഞാൻ അമ്മയെ ഭാര്യയും അമ്മയും ആയി കൂടെ കൂട്ടും !” അവൻ തുടർന്നു.
എന്നാൽ ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയല്ലേ .
.
” എന്ന് ഞാൻ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു എങ്കിലും മുഴുമിച്ചില്ല .
വിനയ് കേൾക്കാൻ പോകുന്നില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു, കാരണം അവൻ എന്റെ മുലകളിൽ അവന്റെ നെഞ്ച് അമർത്തി; ഒപ്പം അമ്മയുടെ ജനനേന്ദ്രിയത്തിലേയ്ക്ക് അവന്റെ അരക്കെട്ടിലെ ഇരുമ്പുലക്ക അമർത്തി തുടങ്ങിയിരുന്നു.
എനിക്ക് ഇനിയുള്ള ജീവിതത്തിൽ അവനിൽ നിന്നും ഒഴിയാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
അവൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്! ഞാൻ തുടർന്നും ജീവിക്കണം.
.
.
ഈ ലോകത്ത് എന്റേത് മാത്രം ആയി ഇനിയുള്ള ഒരേയൊരു വ്യക്തി വിനയ് മാത്രമാണ്.
അവനെ വേണ്ടെന്നു വച്ചിട്ടു എനിക്ക് എന്തു നേടാൻ കഴിയും.
എന്റെ മകനും ജീവിതവും അത് നഷ്ടപ്പെടുത്തും.
സ്നേഹത്തിന്റെയും ഒപ്പം കാമത്തിന്റെയും ഒരു പ്രലോഭനത്തിൽ ഞാൻ കുടുങ്ങി.
