മോനോടൊപ്പം [ജോകാപ്പസ്] 921

“മോൻ ഇത് പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്ന ആശ്വാസം വലുതാണ്. ഞാൻ മോന്റേത് മാത്രമാണെന്ന് മോൻ ഓരോ തവണ പറയുമ്പോഴും എനിക്ക് പുതിയൊരു ജന്മം കിട്ടുന്ന പോലെയാണ്. നിന്റെ ഈ സ്നേഹം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് എല്ലാം മറക്കാൻ തോന്നുന്നു,” ഞാൻ അവന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്നു പറഞ്ഞു. ആ വൈകാരികമായ നിമിഷത്തിന് പിന്നാലെ വളരെ ശാന്തവും മൃദുലവുമായ ഒരു പ്രഭാത രതിയിലൂടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നായി.

പകൽ അടുക്കളയിൽ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുമ്പോൾ അവൻ നിരന്തരം എന്റെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നിലൂടെ വന്ന് എന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈയിട്ട് അവൻ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. എന്റെ മുലകളിൽ കൈകൾ അമർത്തി അവൻ പതുക്കെ കഴുത്തിൽ ചുംബിച്ചു.

“ഈ കറിക്ക് ഉമ്മിയുടെ മണമാണല്ലോ… എനിക്ക് വിശക്കുന്നു ഉമ്മീ. പണി നിർത്തി എനിക്ക് ഈ മുലപ്പാല് തരുമോ?” എന്ന് അവൻ കുസൃതിയോടെ മന്ത്രിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു കടൽ തന്നെ ഇരമ്പി.

“പണിയെടുക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ലല്ലേ? എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ എന്റെ ചന്തിയിൽ തട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നാൽ ചോറ് എപ്പോഴുണ്ടാകും?” എന്ന് ചോദിച്ച് ഞാൻ ചിരിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ ആ ചൂടിൽ ഒട്ടിനിൽക്കാൻ തന്നെയാണ് എനിക്കും ഇഷ്ടം.

“ഉമ്മിയുടെ ഈ ചന്തിയും മുലകളും കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് പണിയൊന്നും ചെയ്യാൻ തോന്നുന്നില്ല. ഈ ഉടലിന്റെ ചൂട് എനിക്ക് എപ്പോഴും വേണം,” അവൻ എന്റെ ബ്രാ സ്ട്രാപ്പിനുള്ളിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

വൈകുന്നേരം ലിവിംഗ് റൂമിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ നേർത്ത സംഗീതം കേട്ട് ഞങ്ങൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. സംസാരത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞങ്ങളുടെ ചർമ്മങ്ങൾ തമ്മിലായിരുന്നു അന്ന് സംഭാഷണം. “ഉമ്മീ, ഈ നിശബ്ദതയിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും മാത്രം… ലോകത്ത് മറ്റാരും ഇല്ലാത്തതുപോലെ തോന്നുന്നില്ലേ?” അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾക്ക് കാതോർത്ത് ഞാൻ കിടന്നു.