മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്] 144

വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ ഉമ്മി സൗണയിലേക്ക് പോകുന്നത് ഉപ്പ കണ്ടു. സമയം പത്തു മിനിറ്റും ഇരുപത് മിനിറ്റും കടന്നുപോയി, മുപ്പത് മിനിറ്റിലധികമായിട്ടും അവൾ പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.

സൗണയുടെ ചൂട് നിറഞ്ഞ ആ നിഗൂഢമായ ഇരുട്ടിൽ, വാതിൽ അടഞ്ഞതോടെ മോൻ ഉമ്മിയെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്തു തള്ളി. ആവിയുടെ കനത്ത മഞ്ഞ് അവരുടെ ശരീരങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി മറച്ചിരുന്നു. പുറംലോകത്തുനിന്നും വെറും ഒരു ചില്ലുവാതിലിന്റെ അകലത്തിൽ മാത്രമാണ് തങ്ങൾ നിൽക്കുന്നത് എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അവരിൽ ആവേശം ഇരട്ടിയാക്കി.

“ഇവിടെ വെച്ച് ഉമ്മിയെ ഒന്നിങ്ങനെ ചേർത്തു പിടിക്കാൻ ഞാൻ എത്ര നാളായി കൊതിക്കുന്നു എന്നറിയാമോ?” മോൻ അവളുടെ കാതോരം പതുക്കെ ചുണ്ടുകൾ ഉരസിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

“മോനേ…… ഇതുവഴി ആരെങ്കിലും ഒക്കെ വരില്ലേ? ഉപ്പ ആ ബാൽക്കണിയിൽ എങ്ങാനും ഇറങ്ങി നിന്നാൽ നമ്മൾ പുറത്തിറങ്ങുന്നത് കാണും. എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു…” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൈകൾ വെച്ച് തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ശ്വാസം വല്ലാതെ കിതച്ചിരുന്നു.

“പേടിക്കണ്ട ഉമ്മീ, ഈ റിസ്ക് ആസ്വദിക്കാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം,” അവൻ ഒരൊറ്റ കടുത്ത നീക്കത്തിലൂടെ ഉമ്മിയുടെ ബാത്ത് സ്യൂട്ടിന്റെ മുകൾഭാഗത്തെ കെട്ടഴിച്ചു.

അവളുടെ വലുതും ഉരുണ്ടു കൊഴുത്തതുമായ മുലകൾ ചൂടുള്ള ആവിയിലേക്ക് മലർക്കെ തുറന്നു വീണു. മോൻ അവളുടെ ഒരു മുലയെ രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും വശങ്ങളിൽനിന്ന് അമർത്തിപ്പിടിച്ച്, അതിന്റെ മധ്യത്തിലേക്ക് തന്റെ മുഖം ആഴ്ത്തി. അവൻ മുലക്കണ്ണുകളെ നാവിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് വട്ടം ചുറ്റി തഴുകിയ ശേഷം പതുക്കെ ചുണ്ടുകൾക്കുള്ളിലാക്കി ശക്തമായി വലിച്ചുകുടിച്ചു.