“ഇന്ന് വല്ലാതെ വൈകിയല്ലോ അച്ചു?” കിഷോർ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. അവന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു—പേടി കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് താൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ ചതി സംഭവിച്ചു എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ.
അർച്ചന ഒന്നും മിണ്ടാതെ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ നഗര വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ പഴയ പ്രതീക്ഷയുടെ തീനാളങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, പകരം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു തരം ശൂന്യതയായിരുന്നു.
ചതുരംഗപ്പലകയിലെ കരുക്കൾ നീക്കിയ കിഷോർ, താൻ ഒരു ഇരയാണോ അതോ വേട്ടക്കാരനാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം ആ ഇരുട്ടിൽ തനിച്ചായി.
ഇത് എന്ത് പറ്റി രേണുക…പേജ് കുറവ് ആണല്ലോ… അത്പോലെ വായിച്ചിട്ട് ഒരു പൂർണത കിട്ടാത്ത പോലെ ഒരു feel… അടുത്ത ഭാഗം ഗംഭീരം ആക്കണം…നമുക്ക് അറിയുന്ന രേണുക ഇങ്ങനെ അല്ല…. 🙂
രേണുക
My Dear Chuck Hubby കഴിഞ്ഞു പോരായിരുന്നോ ഈ സാഹസം…
anyways, a different starting…