നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 11 [Kambi Chettan] 48

അർജുൻ അല്പം ആലോചിച്ചു. “ശരിയാണ് മീര, നിനക്ക് അസ്വസ്ഥത തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് നമ്മുടെ കോട്ടേജിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു പോകാം. അവിടെ സ്വിമ്മിങ് പൂളിന്റെ കരയിലിരുന്ന് നമുക്ക് ഈ ഫോട്ടോഷൂട്ട് തുടരാം. അവിടെ ആരുടെയും ശല്യം ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ.”

എന്നാൽ ജൂലിയൻ അതിനോട് യോജിച്ചില്ല. ഒരു പ്രൊഫഷണൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫറുടെ കണ്ണിലൂടെ അവൻ ആ പരിസരം നിരീക്ഷിച്ചു. “അർജുൻ, കോട്ടേജിലെ വെളിച്ചത്തിൽ ഇത്രയും നല്ല ഷോട്ടുകൾ കിട്ടില്ല. ഈ ബീച്ചിലെ പ്രകൃതിദത്തമായ ഭംഗിയും ആ കാറ്റും തരുന്ന ഒരു എഫക്ട് അവിടെ കിട്ടില്ല. ബീച്ചിൽ നിന്നുള്ള കളിയായിരിക്കും സൂപ്പർ. ദാ, അങ്ങോട്ട് നോക്കൂ…” ജൂലിയൻ ദൂരെയുള്ള ഒരു മണൽക്കുന്നിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി.

“അവിടെ മണൽ വന്ന് അടിഞ്ഞ് വലിയൊരു കുന്ന് പോലെ ആയിട്ടുണ്ട്. ആ കുന്നിന് അപ്പുറത്ത് പോയി നിന്നാൽ നമ്മളെ ആരും കാണില്ല. സാധാരണ വിനോദസഞ്ചാരികൾ ഒന്നും ആ ഭാഗത്തേക്ക് പോകാറില്ല. നമുക്ക് അവിടെ പോയി നമ്മുടെ ഷൂട്ടിംഗ് തുടരാം. ആരും കാണില്ലെന്ന ഉറപ്പുള്ളപ്പോൾ മീരയ്ക്കും കൂടുതൽ ഫ്രീ ആയി പോസ് ചെയ്യാൻ പറ്റുമല്ലോ,” ജൂലിയൻ തന്റെ ഐഡിയ വിവരിച്ചു.

ജൂലിയന്റെ ആ നിർദ്ദേശം കേട്ടപ്പോൾ മീരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ആശ്വാസം തെളിഞ്ഞു. അർജുനും അത് നല്ലൊരു പ്ലാനാണെന്ന് തോന്നി. “ശരിയാണ്, അത് നല്ലൊരു ഐഡിയയാണ്. ആരും കാണാത്ത ആ കുന്നിൻപുറത്ത് നമുക്ക് കൂടുതൽ വന്യമായ പോസുകൾ പരീക്ഷിക്കാം.”

അവർ മൂന്നുപേരും തങ്ങളുടെ സാധനങ്ങളുമായി ആ മണൽക്കുന്നിന് അപ്പുറത്തുള്ള ഏകാന്തമായ ഇടത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, അവർക്ക് ചുറ്റും കടലും മണലും അല്ലാതെ മറ്റാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ പുതിയ ഇടത്തിന്റെ ഏകാന്തത മീരയ്ക്ക് കൂടുതൽ ധൈര്യം നൽകി.