നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 11 [Kambi Chettan] 46

അർജുന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മീരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വശ്യമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. താൻ മറ്റൊരാളെ ഇത്രത്തോളം ഉന്മാദത്തിലാക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ കൂടുതൽ ആവേശമുണ്ടാക്കി.

അർജുൻ ചുറ്റുമൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. സായിപ്പ് ഇരിക്കുന്നതിന് തൊട്ടപ്പുറത്തായി ഒരു മരത്തണലിൽ രണ്ട് ചാരുകസേരകൾ ഒഴിവുള്ളത് അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു.

“മീരേ, ദാ അവിടെ ഒരു ചാരുകസേര ഒഴിവുണ്ട്. ആ സായിപ്പിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെയാ… നമുക്ക് അവിടെ പോയിരിക്കാം,” അർജുൻ അവളുടെ കൈപിടിച്ച് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

മീര ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചു. “അയ്യോ ചേട്ടാ, അത്രയും അടുത്ത് പോയി ഇരിക്കണോ? അയാൾ നമ്മളെത്തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയല്ലേ?”

അർജുൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി. “അതല്ലേ അതിന്റെ രസം! നീ ഇത്രയും ഭംഗിയായി ഒരു ബികിനി ഇട്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ ലോകം അത് കാണട്ടെ. വാ…”

അർജുൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് മീര തന്റെ നനഞ്ഞ ബികിനി വസ്ത്രങ്ങൾ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് അവന്റെ കൂടെ നടന്നു. സായിപ്പിന്റെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ചാരുകസേരയിൽ അവർ ചെന്നിരുന്നു. മീര ഇരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ നനഞ്ഞ തുടകൾ ആ കസേരയിൽ അമർന്നു.

സായിപ്പ് അന്തംവിട്ട് അവരെത്തന്നെ നോക്കി. തൊട്ടടുത്ത് ഇത്രയും വശ്യമായ ഒരു രൂപം വന്നപ്പോൾ അവന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചു. അവൻ തന്റെ കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ബിയർ ക്യാൻ പതുക്കെ താഴ്ത്തി വെച്ചു.

“ചേട്ടാ… അയാൾ ശരിക്കും നമ്മളെ വിഴുങ്ങുന്നത് പോലെയാണ് നോക്കുന്നത്,” മീര അർജുന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

“നോക്കട്ടെ മോളെ… നിന്റെ ഈ ഗോതമ്പ് നിറമുള്ള ശരീരം ഏത് സായിപ്പിനെയും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കും. നീ പതുക്കെ ഒന്ന് ചാരി ഇരുന്നേ, നിന്റെ കാലുകൾ ഒന്ന് നീട്ടി വെക്ക്,” അർജുൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.