അർജുൻ ക്യാമറ ഫോക്കസ് ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ, മീരയ്ക്ക് കൂടുതൽ നേരം മിണ്ടാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. റിയയുടെ ആ ഇരിപ്പിൽ അവളുടെ വസ്ത്രം പാതിയിലേറെ മുകളിലേക്ക് കയറി, ധരിച്ചിരുന്ന ആ നേരിയ ഷഡി വ്യക്തമായി പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് മീരയ്ക്ക് വല്ലാത്ത ജാള്യത തോന്നി.
“റിയാ… നിന്റെ ഷഡി കാണുന്നുണ്ട്. ഒന്ന് ശരിക്ക് ഇരിക്ക്,” മീര പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് സ്വകാര്യമായി പറഞ്ഞു. തന്റെ വസ്ത്രം ഒന്ന് വലിച്ചു താഴ്ത്താനോ കാലുകൾ ചേർത്തു വെക്കാനോ മീര അവളെ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
മീരയുടെ സംസാരം കേട്ട് സെബാസ്റ്റ്യനും ലിൻഡയും ഒരു നിമിഷം റിയയുടെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് നോക്കി. അല്പം അകന്നിരുന്ന അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിലൂടെ ആ നീല ഷഡിയുടെ വശങ്ങൾ അർജുന്റെ ക്യാമറയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി തന്നെയായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. പക്ഷേ, അത് കണ്ടിട്ടും അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവമാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല.
“ഏയ്, അതൊന്നും സാരമില്ല മീരേ,” ലിൻഡ വളരെ ലാഘവത്തോടെ പറഞ്ഞു. “ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ സ്വാഭാവികമാണ്. അതൊന്നും ആരും അത്ര കാര്യമാക്കില്ല. അർജുൻ, നീ ഫോട്ടോ എടുത്തോ.”
സെബാസ്റ്റ്യനും അത് ശരിവെച്ചു. “അതെ മോളേ, ഇതിലൊന്നും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. ഇതൊരു ഫാമിലി ഫോട്ടോ അല്ലേ? ഞങ്ങൾക്ക് ഇതിൽ ഒരു അസ്വാഭാവികതയും തോന്നുന്നില്ല. റിയാ, നീ ആ പോസിൽ തന്നെ ഇരുന്നോ. അതാണ് നല്ലത്.”
മാതാപിതാക്കളുടെ പിന്തുണ കിട്ടിയതോടെ റിയ കൂടുതൽ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ തന്റെ കാലുകൾ അല്പം കൂടി അകത്തി വെച്ച്, ഷഡി വെളിവാകുന്ന രീതിയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. മീര അമ്പരപ്പോടെ പിന്നിലേക്ക് മാറി നിന്നു. തന്റെ വീട്ടിലോ നാട്ടിലോ ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ഈ കുടുംബം എത്രമാത്രം സ്വാഭാവികമായാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.
