നന്ദിത 5 [The One] 9

​അപ്പോഴാണ് ആ കോളിംഗ് ബെൽ മുഴങ്ങിയത്. വാതിൽ തുറന്നു അകത്തേക്ക് വന്ന ആളെ കണ്ടതും എന്റെ ഭൂമി നിലച്ചുപോകുന്നതായി തോന്നി.

​സ്‌നേഹ! കറുത്ത സ്ലിറ്റ് ഗൗണിൽ, പക കത്തുന്ന കണ്ണുകളുമായി അവൾ എന്റെ മുന്നിൽ വന്നുനിന്നു.

രാഹുൽ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് ഒരു വർഷം പുറകോട്ട് പോയി.

​ഫ്ലാഷ് ബാക്ക്

പഴയ നന്ദന്റെ രൂപം ആ കണ്ണാടിയിൽ തെളിയുന്നു. കൈമുട്ടുവരെ തെറുത്തുവെച്ച ഷർട്ട്, കടുപ്പമേറിയ കണ്ണുകൾ, ആരെയും കൂസാത്ത നടത്തം.

കോളേജിലെ പെൺകുട്ടികൾക്ക് അവൻ ഒരു പേടിസ്വപ്നമായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് മോഡേൺ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നവർക്കും, സ്വന്തം നിലപാടുകൾ ഉറക്കെ പറയുന്നവർക്കും.

എന്റെ പൗരുഷം ഒരു സ്വാഭാവികമായ സ്വഭാവമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു പ്രതിരോധമായിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലം മുതൽക്കേ എന്റെയുള്ളിൽ സ്ത്രീസഹജമായ താല്പര്യങ്ങൾ മൊട്ടിട്ടിരുന്നു.

ഫാഷനോടും, തിളങ്ങുന്ന വസ്ത്രങ്ങളോടും, ആരുടെയെങ്കിലും കീഴിൽ ഒതുങ്ങിക്കഴിയാനുമുള്ള ആഗ്രഹം എന്റെ ഉള്ളിൽ പുകഞ്ഞിരുന്നു.

പക്ഷേ, ഒരു ആൺകുട്ടിയായി ജനിച്ച ഞാൻ ഈ ആഗ്രഹങ്ങളെ ഒരു പാപമായി കണ്ടു.

​എന്റെയുള്ളിലെ ഈ ‘പെണ്ണിനെ’ കൊല്ലാൻ ഞാൻ കണ്ടെത്തിയ മാർഗ്ഗമായിരുന്നു അതിതീവ്രമായ പുരുഷാധിപത്യം.

ഫാഷൻ കാണിക്കുന്ന പെൺകുട്ടികളെ ഞാൻ വെറുത്തു, കാരണം അവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ആ സ്വാതന്ത്ര്യം എനിക്ക് ലഭിക്കുന്നില്ലല്ലോ എന്ന അസൂയയായിരുന്നു എന്റെ ഉള്ളിൽ.