കുടിച്ച് തീർത്ത ചായഗ്ലാസ് തിണ്ണയിലേക്ക് വച്ച്…
രമ:”ഞാനിറങ്ങട്ടെ …നന്ദു മോന് ചായ കൊടുക്ക് സാവിത്രിയേച്ചി… “പറഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ് തിരിഞ്ഞ രമയെ നോക്കി…
നന്ദൻ :” രമേച്ചിയുടെ കാലിന് എന്ത് പറ്റി… മുടന്തുന്നുണ്ടല്ലോ….? “..
ആ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറഞ്ഞത് തന്റെ അമ്മയായിരുന്നു….
സാവിത്രി: “ന്റെ നന്ദാ… രണ്ട് ദിവസം മുൻപ് മാളു കയറു പൊട്ടിച്ച് പോയി പടിഞ്ഞാറ്റയിലെ വാഴ അത്രെയും തിന്നു തീർത്തു… അതിനെ പിടിച്ചു തിരികെ വരുമ്പോൾ ആ തോട്ടിലെ കല്ലിൽ വഴുക്കി വീണതാ …. പാവം നല്ല വേദനയുണ്ടവൾക്ക്… ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ കേൾക്കുന്നുമില്ല….”
നന്ദൻ : ” മ്മ്… “… ന്ന്… മൂളി… വേദന കുറവുണ്ടോ..”
രമ :” കുറവുണ്ട്…ഞാൻ കുഴമ്പ് വാങ്ങി തേച്ചിരുന്നു നന്ദു മോനേ …. അല്ലെങ്കിലും ആ പയ്യൊരു അഹങ്കാരിയാണ് സാവിത്രിയേച്ചിയേ…. കഴിഞ്ഞ പനയ്ക്കലെ കളംപാട്ടിന്റെ അന്നും ചില്ലറ ഒന്നുമല്ല.. ആ തെക്കേ ചിറയിലിട്ട് എന്നെ ഓടിച്ചത് …” ഇനി അങ്ങേരെ കാത്തു നിന്നാൽ എന്റെ ക്ടാക്കളുടെ കഞ്ഞികുടി മുട്ടും…ആ പയ്യിനെ അഴിച്ച് മാറ്റി കെട്ടാനുള്ളതാണ്…. ” അത് കഴിഞ്ഞ് അമ്പലത്തിലോട്ട് വരാം… നന്ദു മോന് ചായ കൊടുക്ക് സാവിത്രിയേച്ചിയേ.. ഞാനിറങ്ങട്ടെ നന്ദുട്ടാ… ” ന്ന് പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞതും..
നന്ദൻ : ” രമേച്ചി അവിടെ നിന്നെ…. ” പേഴ്സിൽ നിന്നും അഞ്ഞൂറിന്റെ ഒരു നോട്ടെടുത്ത് നീട്ടിയിട്ട്..
” രമേച്ചി ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോ.. ” ന്ന് പറഞ്ഞതും…
ഇതിന്റെ ബാക്കി ഉണ്ടാകുമോ?