നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 22 [കാവൽക്കാരൻ] 143

 

പക്ഷേ എന്റെ കണ്ണുകൾ ആ മുറിയിലാകെ മറ്റാരെയോ പരതുകയായിരുന്നു.

 

“ആമിയും നിധിയും ഇതുവരെ വന്നില്ലേ?”

 

ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

 

“ഇല്ല, ഞങ്ങൾ വന്നിട്ട് കുറച്ചു നേരമായി. അവർ ഇതുവരെ ആ ട്രെയിനിങ് റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടില്ല…”

 

കൃതിക അല്പം ഗൗരവത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

 

അപ്പോഴേക്കും പതിവുപോലെ ആ വീട്ടിലെ ജോലിക്കാർ ഞങ്ങൾക്ക് കുടിക്കാനായുള്ള എന്തോ പാനീയങ്ങളുമായി അവിടേക്ക് വന്നു.

 

ഇന്നലെ തൊണ്ടയിൽ ഒഴിച്ചുതന്ന അതേ സാധനം തന്നെയാണോ എന്തോ! ഞങ്ങൾ യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ അത് വാങ്ങി ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു തീർത്തു. ആ പാനീയം കൂടി ഉള്ളിൽ ചെന്നപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഉന്മേഷം തോന്നി.

 

തുടർന്ന് ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഈ പുതിയ മാറ്റങ്ങളുടെ വിശേഷങ്ങളും ട്രെയിനിങ് റൂമിലെ അനുഭവങ്ങളും സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് വാതിൽക്കൽ ഒരു കൊലുസിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്.

 

നോക്കുമ്പോൾ, അവിടെ വാതിൽക്കൽ പതുങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ട് മീനാക്ഷിമോൾ! അവളുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

 

​”എല്ലാരും വാങ്ങ… നമ്മ വിളയാടലാം!”

 

അവൾ അവളുടെ ആ കൊഞ്ചുന്ന തമിഴിൽ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ഞങ്ങളെ വിളിച്ചു.

 

​പുതിയ ശക്തികൾ കിട്ടിയതിന്റെ ആവേശത്തിൽ സച്ചിനും റോസുമൊക്കെ അവളുടെ കൂടെ പോകാൻ തയ്യാറായി എഴുന്നേറ്റു.

 

​”ദേവേട്ടാ… നീങ്ക വരലിയാ?”

 

മീനാക്ഷി എന്നെ നോക്കി അവളുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ കണ്ണുകൾ ചിമ്മി ചോദിച്ചു.

 

​ഞാൻ ഇല്ലെന്നർത്ഥത്തിൽ പതുക്കെ തലയാട്ടി.