നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 22 [കാവൽക്കാരൻ] 887

“അല്ല… ഇതിനെന്താ ഇത്രയും ചെറിയ വലിപ്പം?”

സച്ചിൻ അത്ഭുതം വിട്ടുമാറാതെ ചോദിച്ചു.

“ഇത്രയും വലിയ ശക്തിയുണ്ടായിട്ടും ഇതൊരു പഞ്ചസാരത്തരി പോലെയേ ഉള്ളൂവല്ലോ!”

തക്ഷകൻ സച്ചിനെ ഒന്ന് നോക്കി, എന്നിട്ട് വല്ലാത്തൊരു നിസ്സഹായതയോടെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

“അതിനുള്ള ഉത്തരം ഇപ്പോൾ എനിക്ക് നിങ്ങൾക്ക് തരാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ ഒന്നറിയുക… നിങ്ങൾ ഈ കാണുന്നത് രുധിരമണിയുടെ പൂർണ്ണരൂപമല്ല. കാലങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഈ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു വർഷങ്ങൾക്കൊണ്ട് ഈ രത്നം ഒരുപാട് ചെറിയ കഷ്ണങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഓരോ കഷ്ണവും ദേവിയുടെയും വേറൊരു സ്ത്രീയുടെ കയ്യിലുമാണുള്ളത്…. അതോടെ ഈ രുധിരമണിയുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തിക്ക് മങ്ങലേൽക്കാനും അത് നഷ്ടപ്പെടാനും തുടങ്ങി. ഈ കാണുന്നത് അതിൽ അവശേഷിച്ച വെറുമൊരു ചെറിയ പൊടി കഷ്ണം മാത്രമാണ്….. നിങ്ങളുടെ പരിശീലനത്തിന് വേണ്ടി മാത്രമാണ് ദേവി ഇതെനിക്ക് തന്നത്… പരിശീലനം കഴിഞ്ഞാൽ തിരിച്ചു കൊടുക്കുകയും വേണം…”

തക്ഷകന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ കൂടുതൽ കാര്യങ്ങളൊന്നും എനിക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, എവിടെയൊക്കെയോ എന്തൊക്കെയോ കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ രത്നങ്ങൾ വിഭജിക്കപ്പെട്ടതിന് പിന്നിൽ വലിയൊരു കഥയുണ്ടെന്ന് മാത്രം എനിക്കുറപ്പായി. ആരായിരിക്കും ഈ രുധിരമണി തകർത്തത്? ബാക്കി കഷ്ണങ്ങൾ ആരുടെയൊക്കെ കൈകളിലാകും?

ചോദ്യങ്ങൾ വീണ്ടും തലച്ചോറിൽ കുരുങ്ങിത്തുടങ്ങിയെങ്കിലും, അതിനുത്തരം തേടാനുള്ള സമയമായിരുന്നില്ല അത്. കാരണം തക്ഷകൻ അപ്പോഴേക്കും കളരിയുടെ മണ്ണിലേക്ക് ഇറങ്ങി, ആയുധങ്ങളിലേക്കൊന്ന് നോക്കി ഞങ്ങളെയും കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു…..