നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 22 [കാവൽക്കാരൻ] 831

എന്റെ ചുണ്ടുകളെ വിഴുങ്ങാൻ കാത്തുനിൽക്കാറുള്ള ആ പഴയ ആവേശമൊന്നും ഇപ്പോൾ അവരിലില്ലായിരുന്നു. ഏതോ വലിയൊരു ഭാരം അവരെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, യാതൊരു വികാരവുമില്ലാതെ അവർ വെറുതെ നിന്നു തന്നു.

അവരുടെ ആ പെരുമാറ്റം എന്നിൽ വലിയൊരു ഞെട്ടലുണ്ടാക്കി. ഞാൻ കാര്യം ചോദിക്കാൻ വായ തുറന്നതാണെങ്കിലും, അവരുടെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ട് എനിക്കതിന് കഴിഞ്ഞില്ല. ചോദിച്ചാലും അവർ എനിക്ക് ഉത്തരം നൽകാൻ പോകുന്നില്ല എന്ന് ആ മങ്ങിയ കണ്ണുകൾ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഞാനൊന്ന് കുളിക്കട്ടെ…” എന്ന് വളരെ വരണ്ട സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിധി വേഗം ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.

അവൾ പോയതോടെ ഞാൻ ആമിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളെ പതുക്കെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച് ആ കവിളിൽ മൃദുവായി ഒന്ന് ഉമ്മ വെച്ചു.

“എന്തുപറ്റി ആമി…? എന്താ ഒരു വല്ലായ്മ?”

ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“ഒന്നുമില്ല ദേവാ…”

എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ, താല്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടിൽ അവൾ പറഞ്ഞു.

ശേഷം എന്നിൽ നിന്നും പതുക്കെ അടർന്നുമാറി അവൾ റൂമിന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിപ്പോയി.

അവരുടെ ഈ പ്രവർത്തികൾ എന്നെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല വിഷമിപ്പിച്ചത്. എന്റെ നെഞ്ചിൽ ആരോ വലിയൊരു കല്ല് കയറ്റിവെച്ചതുപോലെ തോന്നി. എന്നാലും എന്റെ മനസ്സ് അതിനെല്ലാം ഓരോ കാരണങ്ങൾ സ്വയം കണ്ടുപിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

മാനസയുടെ കീഴിലെ പരിശീലനം അവർക്ക് വല്ലാതെ മടുത്തിട്ടുണ്ടാകാം, അല്ലെങ്കിൽ ആ മോതിരങ്ങളുടെ ഊർജ്ജം അവരുടെ ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും വല്ലാതെ തളർത്തിയിട്ടുണ്ടാകും… അങ്ങനെ പലതും ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.