നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 22 [കാവൽക്കാരൻ] 831

പിന്നീട് ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നില്ല. ഒന്നും മിണ്ടാതെ, വലിയൊരു അപമാനഭാരത്തോടെ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു.

ഞാൻ പുറത്തെത്തിയതും, എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ അവൾ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ആ വാതിലടച്ചു!

അടഞ്ഞ ആ വാതിലിന് മുന്നിൽ ഞാൻ തരിച്ചുനിന്നുപോയി. എന്താണ് ഇവിടെ നടക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കൊരു എത്തും പിടിയുമില്ലായിരുന്നു. അവരുടെ പെരുമാറ്റം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. ഞാൻ അറിയാതെ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തോ? അതോ ആ പരിശീലന മുറിക്കുള്ളിൽ വെച്ച് ആ മോതിരങ്ങൾ അവരുടെ മനസ്സിൽ എന്തെങ്കിലും വിഷം കുത്തിവെച്ചോ? ചിന്തകൾ കാട്ടുതീ പോലെ എന്റെ തലച്ചോറിൽ പടർന്നു…

താഴേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ വേറൊരു കാഴ്ചയായിരുന്ന….

മുറ്റത്ത് മീനാക്ഷിമോളുടെ കൂടെ ഓടിക്കളിക്കുകയാണ് ആമി! മുറിയിൽ വെച്ച് യാതൊരു ഭാവവുമില്ലാതെ എന്നെ തള്ളിമാറ്റിയിറങ്ങിപ്പോയ ആൾ തന്നെയല്ലേ ഇതൊക്കെയെന്ന് ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.

അവിടെ നിറയെ അവളുടെ ചിരിയും സംസാരവുമായിരുന്നു. മീനാക്ഷിക്കൊപ്പം അവൾ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ തിമിർക്കുകയാണ്. ഞാൻ പടിപ്പുരയ്ക്കൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവളെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി നിന്നു.

പക്ഷെ, ഒരുവട്ടം പോലും അവൾ എന്റെ നേർക്ക് നോക്കിയില്ല. ഞാൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന ഒരു ഭാവം പോലും ആ മുഖത്തില്ലായിരുന്നു. തികച്ചും അപരിചിതനായ ഒരാളെപ്പോലെ എന്നെ അവഗണിക്കുന്ന ആമിയെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കൊളുത്തിവലിക്കുന്ന വേദന തോന്നി.