നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 22 [കാവൽക്കാരൻ] 831

 

ശേഷം ചുവന്നുതുടുത്ത മുഖത്തോടെ എന്നെ നോക്കി വല്ലാതെ പരുങ്ങി നിന്നു.

ഇത്രയും നേരം സങ്കടപ്പെട്ട്, കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കൃതികയുടെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരുന്ന എനിക്ക് ഈ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ ചിരിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. റോസിന്റെ ആ പരവേശവും ഓട്ടവും എന്നിൽ വലിയൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയുണ്ടാക്കി. ഞാൻ ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കൃതികയുടെ മുഖത്തും വലിയൊരു ആശ്വാസവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞു. അവളും എന്നോടൊപ്പം ചിരിച്ചുപോയി.

 

എന്റെ മനസ്സിലെ ഭാരങ്ങളൊക്കെ ആ ഒരു നിമിഷം എങ്ങോട്ടോ പറന്നുപോയതുപോലെ തോന്നി. കണ്ണീരിന് പകരം അവിടെ വീണ്ടും ചിരി നിറഞ്ഞു. ആ വലിയ വീട്ടിലെ എല്ലുനുറുങ്ങുന്ന പരിശീലനങ്ങൾക്കും, ആമിയുടെയും നിധിയുടെയും അവഗണനകൾക്കും ഇടയിൽ, ഈ മുറിക്കുള്ളിലെ നിമിഷങ്ങൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമായി മാറുകയായിരുന്നു….

 

പുറത്തെ തണുപ്പ് ആ മുറിയിലേക്കും പതിയെ അരിച്ചിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ആ വലിയ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും മാറിയിട്ടില്ലെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടാകാം, അവർ രണ്ടുപേരും എന്നെ തനിച്ചാക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

 

ആ രാത്രി കൃതിക ഞാനുമായുള്ള കളികൾ ഓർത്തോർത്തു പറഞ്ഞ് റോസിനെ മൂഡ് കയറ്റുകയായിരുന്നു….പറ്റിയ അവസരങ്ങളിൽ രണ്ടു പേരും പരസ്പരം അവരുടെ ശരീരം എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉരച്ചും.. പിടിക്കാനും ഞെക്കാനും സഹായിച്ച് പുറത്തെ തണുപ്പിനെ വകഞ്ഞുമാറ്റി അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഊഷ്മളത എന്റെ സിരകളിലേക്ക് പടർന്നുകയറി. എന്റെ നെഞ്ചിലെ വിങ്ങലുകൾ പതിയെ ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു…

The Author

കാവൽക്കാരൻ

"വരികളിൽ മറഞ്ഞൊരു നിഴൽ... "--കാവൽക്കാരൻ

109 Comments

Add a Comment
  1. ഘഡോൽഖചൻ

    ഹർഷന്റെ എഴുത്ത് പോലെ തന്നെയുണ്ട് താങ്കളുടെ എഴുത്തും…..!!!

  2. oh man u r super.. 🔥🔥🔥 waiting for next part

  3. oh man u r super.. 🔥🔥🔥

  4. ennada pannivachirukke ,…. sahikinilla

  5. legendary ✨🥰🫂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *