നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 22 [കാവൽക്കാരൻ] 93

ആ വലിയ വീട് മുഴുവൻ കൂരിരുട്ടിൽ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു…..

ശരീരം മുഴുവൻ വെട്ടേറ്റ മുറിവുകൾ ആ റൂമിനു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഏകദേശം മാറി തുടങ്ങിയിരുന്നു……

എന്റെയും ആമിയുടെയും നിധിയുടെയും മുറിക്ക് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ എന്റെ കാലുകൾ ഒന്നു നിന്നു. ഇന്നലത്തെപ്പോലെ വാതിൽ ഉള്ളിൽ നിന്നും കുറ്റിയിട്ടിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്നൊരു ഭയം എന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു.

അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ വീണ്ടും ആ അപമാനഭാരം സഹിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ, എന്റെ ഊഹം തെറ്റായിരുന്നു… വാതിൽ അടച്ചുപൂട്ടിയിരുന്നില്ല, വെറുതെ ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

എന്റെ വസ്ത്രങ്ങളും സാധനങ്ങളുമെല്ലാം ആ മുറിയിലായതുകൊണ്ട് എനിക്ക് അകത്ത് കയറിയേ മതിയാകൂ. ഞാൻ പതുക്കെ ആ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്നു. അകത്ത് കട്ടിലിലിരുന്ന് വളരെ സ്വകാര്യമായി എന്തോ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ആമിയും നിധിയും. ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയതും, അവരത് കണ്ടു… എന്റെ വരവ് കണ്ട് അവർ പെട്ടെന്ന് സംസാരം നിർത്തി!

ഞെട്ടലോടെ അവർ എന്നെ നോക്കി. എന്തോ വലിയൊരു രഹസ്യം ഞാൻ കേട്ടുപോകുമോ എന്ന് ഭയന്നതുപോലെയോ, അല്ലെങ്കിൽ എന്തോ മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെയോ ഉള്ള ഒരു ഭാവം അവരുടെ മുഖത്ത് മിന്നിമറഞ്ഞു. എന്റെ നെഞ്ചിലൊരു കൊളുത്തിവലിക്കുന്ന വേദനയുണ്ടായി. ഇന്നലെ വരെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നുറങ്ങിയിരുന്നവർ, എന്നോട് സകലതും പങ്കുവെച്ചിരുന്നവർ… ഇന്ന് എന്നെ കാണുമ്പോൾ സംസാരം നിർത്തുന്നു!