ഒളിച്ചുകളി [Achillies] 5617

മൂളലും ഞെരക്കവും കിതപ്പും അടുക്കള നിറഞ്ഞു.

ശ്വാസം എടുക്കാനായി വിട്ടു മാറിയപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖം വിയർത്തുകുതിർന്നതും ചുണ്ട് തടിച്ചു ചുവന്നിരിക്കുന്നതും കണ്ട ഏട്ടൻ മുഖം കോരിയെടുത്തു നെറ്റിയിലും കവിളിലും കണ്ണിലും മുത്തുന്നതും ‘അമ്മ കണ്ണടച്ചു നിർവൃതിയോടെ അതേറ്റുവാങ്ങുന്നതും, അഭിയെ പ്രേമത്തോടെ നോക്കുന്നതും സന്തോഷത്തോടെ മൃദുല ഒളിച്ചു കണ്ടു.

“ഞാനെ ഒന്നു പുറത്തുപോയിട്ട് വരാം…”

അഭി പറഞ്ഞു.

“എന്താ…”

“അതേ മനസ്സ് നിറച്ചു സന്തോഷം…എന്റെ പെണ്ണിനെ മനസ്സോടെ കിട്ടിയതല്ലേ, ഇപ്പൊ ഇവിടെ നിന്നാലെ എന്റെ കയ്യും മനസ്സുമൊക്കെ വിട്ടു അന്നതെപോലെ എന്തേലും ഒക്കെ ഒപ്പിച്ചു പോവും., മൃദു എപ്പോഴാ വരാ എന്നറിയില്ലല്ലോ, അതോണ്ട് കുറച്ചു ഒന്നു കണ്ട്രോൾ കിട്ടുന്ന വരെ ഒന്നു പുറത്തു പോയേക്കാം ന്നു വെച്ചു…”

അമ്മയുടെ മുടി മാടിയൊതുക്കി ഏട്ടൻ അമ്മയെ കൊഞ്ചിക്കുന്നത് മൃദുല വിറച്ചുകൊണ്ടു കണ്ടു.അമ്മയുടെ കണ്ണ് വിടരുന്നതും പിന്നെ പതിയെ ചുളുങ്ങുന്നതും അഭിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായുന്നതും ഏട്ടൻ അമ്മയുടെ പുറം തഴുകി കൊടുക്കുന്നതും കണ്ടുകൊണ്ടു മൃദുല ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ നൂണ്ടിറങ്ങി പിന്നിലൂടെ കൽക്കെട്ട്‌ കടന്നു അടുത്ത പറമ്പിലേക്ക് കയറി റോഡിലേക്ക് നടന്നു.

 

 

************************************************

 

വൈകിട്ട് കണ്ട കാഴ്ചയിൽ നിന്നും രാത്രി എന്തെങ്കിലും നടക്കാൻ സാധ്യത ഉണ്ടെന്നു മനസിലായ മൃദുല പതിവുപോലെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഉറങ്ങുന്ന പോലെ ഭാവിച്ചു എന്നു വേണമെങ്കിൽ പറയാം.

The Author

Achillies

നിള പോലെയാണിന്നു ഞാൻ ഒഴുകാനാവുന്നില്ല ആരോ എന്നെ കോരിയെടുക്കുന്നു... നിശ പോലെയാണിന്നു ഞാൻ ഉറങ്ങാനാവുന്നില്ല ഒരു നിലാവ് എന്റെ മിഴികളിൽ അണയാതെ നിൽക്കുന്നു.. ഹേ ബാംസുരി നിന്റെ ഇടറിയ ജപശ്രുതി ഇനിയുമെന്റെ കാതുകളിൽ പകരരുത്, വസന്തമിങ്ങനെയാണെങ്കിൽ പൂക്കളോട്പോലും ഞാൻ കലഹിച്ചു പോവും." ~ലൂയിസ് പീറ്റർ...

134 Comments

Add a Comment
  1. അടിപൊളി ബ്രോ. pdf ഇടൂ, ദിസ് ഗോസ് ഇൻറ്റു my collection folder

  2. ആരാധകൻ

    കിടിലൻ 👌

  3. അടിപൊളി.നല്ലൊരു പരിസമാപ്തി ആയിരുന്നു

  4. റിപ്ലേ പ്ലസ് താങ്ക്സ്

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *