വിക്ടർ: okay മാഡം!”
വിക്ടർ ആ കത്തി ജോണിന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് കുത്തിയിറക്കാൻ ആഞ്ഞു വെട്ടി.
പക്ഷേ, അടുത്ത നിമിഷം അവിടെ സംഭവിച്ചത് വിക്ടറോ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഗുണ്ടകളോ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിക്കാത്ത കാര്യമായിരുന്നു!
ഒരു മാന്ത്രികനെപ്പോലെ, ജോൺ തന്റെ കൈകളിലെ വടം ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ഊരിയെടുത്തു. വിക്ടറിന്റെ കത്തി അവന്റെ കഴുത്തിൽ തൊടുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, ജോൺ തന്റെ വലതുകൈ കൊണ്ട് വിക്ടറിന്റെ കത്തിയിരിക്കുന്ന കൈത്തണ്ടയിൽ ശക്തമായി പിടിച്ചു തടഞ്ഞു!
ബാങ്…!
ജോൺ കസേരയോടെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു ചവിട്ടി എഴുന്നേറ്റു. വിക്ടറിന്റെ കയ്യിലെ കത്തി തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു. ചുറ്റും നിന്ന നാലഞ്ച് ഗുണ്ടകൾ ജോണിന് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
തുടർന്ന് അവിടെ നടന്നത് ഒരു വന്യമായ ഫൈറ്റ് ആയിരുന്നു. കെട്ടഴിച്ചു വിട്ട സിംഹത്തെപ്പോലെ ജോൺ ആ ഗുണ്ടകളെ ഒന്നിനു പുറകെ ഒന്നായി നിലംപരിശാക്കി. ഒടുവിൽ, ചോരയൊലിപ്പിച്ചു നിൽക്കുന്ന വിക്ടറിന്റെ കോളറിൽ ജോൺ ശക്തമായി പിടിച്ചുകൂട്ടി. അവൻ വിക്ടറിനെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്തു നിർത്തി ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.
വിക്ടർ മരണഭയത്തോടെ ജോണിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പിടഞ്ഞു.
ജോൺ അവിടെ ഭിത്തിയിൽ തറച്ചിരുന്ന ചെറിയ കോടാലി എടുത്തു കൈയിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു..
മരണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ജോൺ വിക്ടറിന്റെ കാതിൽ പതുക്കെ, എന്നാൽ ആ ഗോഡൗൺ മുഴുവൻ മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
ജോൺ: “നീയും നിന്റെ ലീനയും വിചാരിച്ചത് നിങ്ങൾ എന്നെ ട്രാപ്പിലാക്കി ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നതാണെന്നല്ലേടാ? പക്ഷേ തനി നാടൻ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ… നീ എന്നെ ട്രാപ്പിൽ പെടുത്തിയതല്ല, നീ എന്റെ ട്രാപ്പിലേക്ക് നിന്റെ സ്വന്തം കാലും വെച്ച് നടന്നു കയറിയതാണ്! എനിക്ക് ഇവിടെ എത്തി കുറച്ചു സമയം കിട്ടണമായിരുന്നു… അതിന് നീ ഒരുക്കിയ വഴി മാത്രമാണിത്!”
Superb ending. Ithupole Nandapurium theerkanam. Rebecaye onnu humilate cheythitt theerthal mathi
ഈ കഥ പൂർണമാക്കിയതിനു നന്ദി നിങ്ങൾ ഇത് എഴുതാതെ ഇരുന്നപ്പോ മുതൽ ആണ് ഞാൻ കമന്റ് ഇടുന്നത് നിർത്തിയത് അത് പോലെ വേറെ ഒരു കഥ ഉണ്ടായിരുന്നു അതും ഞാൻ നിങ്ങളുടെ വലിയ ഫാൻ ആണ് എല്ലാ കഥകളും പൂർത്തിയാകും എന്ന് വിശ്വാസത്തോട് ഒരു ആരാധകൻ