ഒരു മുറ 3 [A V] 365

അവൾ ഒരു ആശ്വാസത്തോടെ നിലനിൽപ്പിട്ട് ആ വാഷിംഗ് മെഷീൻ അടച്ചു എന്നിട്ട് അത് ഓണാക്കി അവിടെ നിന്നും പോയി.

അവളുടെ ആശ്വാസമുള്ള പോക്ക് കണ്ടപ്പോൾ എന്തൊക്കെയോ വശപിശക് എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് നടക്കുകയാണെങ്കിൽ തന്നെ സുരേഷ് ഉണ്ടായിരിക്കണമല്ലോ എന്നാൽ അവൻ ഇവിടെ ഇല്ല.

തോന്നലുണ്ടായ പോലെ ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് അവനെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കി.

ഞാൻ. എവിടെയാണ് നാട്ടിൽ എത്തിയോ

സുരേഷ്. ആ ഞാൻ കേരളത്തിൽ എത്തി പക്ഷേ നമ്മുടെ നാട്ടിലില്ല

ഞാൻ. അല്ല ഇപ്പോൾ എവിടെ പോവുകയാണ്

സുരേഷ്. ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്ന് വന്നു ഇപ്പോൾ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിൽക്കുകയാണ്.

ഞാൻ. ഇവിടുത്തെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ ആണോ നിൽക്കുന്നത്

സുരേഷ്. അല്ല പാലക്കാട് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലാണ്

ഞാൻ. അതെന്താ അവിടെ ഇറങ്ങിയേ

സുരേഷ്. അച്ഛന്റെ വീട്ടിലോട്ട് ഒന്ന് പോകണം അവിടെ കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട് അച്ഛന്റെ അനിയൻ ചെല്ലുമ്പോൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്

ഞാൻ. അപ്പോൾ എന്നാണ് അവിടെ നിന്ന് മടക്കം

സുരേഷ്. രണ്ടുദിവസം കഴിയുമ്പോൾ അവിടെ എത്തും

ഞാൻ. അമ്മായി നാട്ടിൽ ഇല്ലല്ലോ ഭക്ഷണ കാര്യത്തിൽ ചെയ്യും അപ്പോൾ നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് പോരെ ഇവിടെ നിന്ന് കഴിക്കാമെന്ന് പറയാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചതാണ്

സുരേഷ്. അത് നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാകുമല്ലോ

ഞാൻ. സാരമില്ല ബന്ധുക്കളാണെങ്കിൽ അങ്ങനെയൊക്കെ സഹായിക്കേണ്ട

കുറച്ചുനേരം ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ച ശേഷം ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. ഒരു 20 സെക്കൻഡ് കഴിഞ്ഞു അപ്പോൾ തന്നെ കവിതയ്ക്ക് ഒരു കോൾ വന്നു അത് ആരായിരിക്കും എന്ന് ഊഹിച്ചു.. ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി ചുമ്മാ ഒന്ന് മുറിയുടെ സമീപത്തുനിന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു. അതെ ആ കോൾ സുരേഷിന്റെ തന്നെയായിരുന്നു എന്ന് പതിഞ്ഞ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അപ്പോൾ അവിടെ നിന്ന് ഒരു സംഭാഷണം ശകലം കേട്ടു അന്നേരം അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ എന്താ നോക്കണ്ടേ നേരെ ഇങ്ങോട്ട് പോരെ. ഇത് വെച്ച് ഇവിടെ നിൽക്കാനുള്ള അനുവാദം വരെ നമുക്ക് വാങ്ങാന്നെ