കൂടെ ജാനകിയും
ജാനകി : കയറി ഇരിക്ക് രാമ…
രാമൻ ഉണ്ണി നായർ വരാന്തയിൽ ചാരു പടീയിൽ ഇരുന്നു
രാമൻ ഉണ്ണി : ഞാൻ ഒന്ന് മില്ല് വരെ പോയതാ ഓരോ കര്യങ്ങൾ ആയിട്ട് തിരക്ക് തന്നെ… ഇത് വഴി പോയപ്പോ ഒന്ന് കയറിത
ഗോപിക : കുടിക്കാൻ എന്തേലും
രാമൻ ഉണ്ണി : വേണ്ട… ഇവിടെ ഇപ്പൊ എങ്ങനാ കര്യങ്ങൾ
ജാനകി : രണ്ടു പശുക്കൾ ആണ് ഇപ്പൊ ആകെ ഉള്ള തുണ അവർ കാരണം ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നില്ല
രാമൻ ഉണ്ണി : എനിക്ക് മനസ്സിലാവും എന്നാലും പറയേണ്ടത് പറയണം ലോ
ജാനകി : എന്താ രാമ
രാമൻ ഉണ്ണി : ശിവൻ ഒരു മാല പണയം വച്ച് ഇച്ചിരി കാശ് വാങ്ങിയിരുന്നു എൻ്റെ കയ്യുന്ന് ഇപ്പൊ ഒരുപാട് ആയി തവണകൾ മുടങ്ങിയിട്ട്
ജാനകി : അതിപ്പോ എങ്ങനാ… ഞങ്ങള
രാമൻ ഉണ്ണി : നിക്ക് എൻ്റെ കാശ് കിട്ടണം ജാനകി അമ്മേ എന്ന് വച്ച് ഞാൻ മനുഷ്യത്വം ഇല്ലാത്തവൻ അല്ല
ഗോപിക : ഞങ്ങള് എന്താ ചെയ്യ
രാമൻ ഉണ്ണി : ഒരു മാസം കൂടി അവധി തരം…അതിനുള്ളിൽ എന്തേലും ഒരു തീരുമാനം ആക്കു….ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ ഒന്ന് രണ്ടു സ്ഥലത്ത് കൂടി കയറാൻ ഉണ്ട്… വരട്ടെ…
ഗോപിക : എന്താ ചെയ്യ അമമ്മേ… ആകെ കുടുങ്ങി ലോ
ജാനകി : ഒന്നും തെളിയുന്നില്ല… മനസിൽ പശുക്കളെ കൊടുത്ത നമ്മുടെ കഞ്ഞി കുടി മുട്ടും
ഗോപിക : ഞാൻ എന്തേലും ജോലിക്ക് പോയാലോ… വേറെ വഴി ഒന്നും കാണുന്നില്ല… കടം വീട്ടാൻ
ജാനകി : ആര് ജോലി തരാൻ ആണ്
ഗോപിക : ആ വെളിച്ചപാട് നെ ഒന്ന് കണ്ട് നോക്കാം
